۱۰۲۴۲-فقط قم! حاج آقا خیلی مخلصیم+ محبت حسینی یا محبت باطنی و فطری بشر

هر وقت ترافیک می شد، ماشین کنارى، به بهانه اى شروع می کرد با ما حرف میزد، یکى داد میزد: فقط قم، دیگرى می گفت:حاج آقا خیلى مخلصیم!

امسال قسمت شد ایام اربعین با ماشین یکى از دوستان طلبه تا مهران رفتیم، سه نفر بودیم عمامه هایمان(یک سیاه و دو تا سفید) گذاشتیم عقب ماشین که ظاهراً از پشت شیشه خیلى نمود داشت، طورى که هر وقت ترافیک می شد، ماشین کنارى، به بهانه اى  شروع می کرد با ما حرف میزد، یکى داد میزد: فقط قم دیگرى می گفت:حاج آقا خیلى مخلصیم! یکى دیگه التماس دعا می گفت، یکى آمار مرز را از ما می پرسید که آیا بدون ویزا یا پاس(به قول خودشان)می توانیم رد شویم، ما هم از آنجایى که هم دقیق نمی دانستیم و هم شایعاتى شنیده بودیم و از همه مهمتر نمی خواستیم زائر سید الشهداء علیه السلام را نگران کنیم، معمولا همراهى می کردیم و با انرژى می گفتیم«ان شاء الله».

رسم علماء بر این است، وقتى فرصتى پیش مى آید و همدیگر را ملاقات می کنند، مباحث علمى مطرح می کنند تا هم قوت علمى طرف مقابل برایشان روشن شود، هم از وقت استفاده کنند، تا اینکه بخواهند بحث هایى از گوشى همراه و تلگرام و فالورهاى اینستاى همدیگر و یا بحث هاى سیاسى که اگر نگوییم باعث گناه و ضرر أخروى می شود، فایده اى هم در زندگى ندارد.

الحاصل اینکه ما هم به تأسى از علماء یکى از مباحث علم اصول از کتاب رسائل را مطرح کردیم الحمدلله هم نظر نبودیم، که بحث طولانى و داغى شد، به گونه ای که گرمى هوا و گرسنگى و تشنگى هم از یادمان رفت و آنقدر داغ شد که سر و صدایمان به ماشین هاى اطراف می رسید، اما این بار وقتى کنارمان مى آمدند، مطمئن می شدند که در حال دعوا کردن هستیم. می گفتند: حاج آقا کوتاه بیا! از شما بعیده صلوات بفرستید! لبخندى می زدیم و می گفتیم؛ داریم مباحثه می کنیم! چشمانشان گرد می شد و ابروهایشان بالا می رفت و می پرسیدند: مباحثه چیه!؟

همان مذاکره است؟!

جواب می دادیم در مذاکره باید خندید، مگر ندیدید آقاى ظریف را!، اما این مباحثه است، یعنى بحث کردن در مورد یک مسئله علمى!

مباحثه از سنت هاى حسنه حوزه علمیه است و الحمدلله هنوز هم پابرجاست و به قول علما منسوخ نشده و اى کاش این سنت در مدارس و دانشگاه هاى ما هم وجود داشت آن وقت رشد کیفى علمى را در کشور احساس می کردیم، نه کارخانه تولید مدرک!سفر طلبگی

در کشور ما هیچ نظام آموزشى اى قدیمى تر و بهتر از حوزه علمیه نیست، قدیمى تر که واضح است فکر نمی کنم کسى ایرادى در آن داشته باشد، ولى از باب توجه باید اشاره کرد، تأسیس حوزه علمیه حداقل از زمان امام صادق علیه السلام و شاگردانشان است.

 تازه، آیت الله شب زنده دار(مدرس درس خارج و فقیه شورا نگهبان) در مصاحبه با هفته نامه افق حوزه فرموده است «ژاپنى ها برنامه اى که براى مراکز آموزشى شان در سال ٢٠۵٠ در نظر گرفته اند، دقیقاً مطابق با روش حوزه دارى مرحوم آیت الله شیخ عبدالکریم حائرى است!»

ژاپنى ها بعد از تحقیقات و تجربیات بسیار به این نتیجه رسیده اند، نظام حوزه علمیه مرحوم حائرى بهترین سیستم و نظام آموزشى است و براى تربیت محقق و پژوهشگر در سطح کلان، نظام سنتى حوزه علمیه بهترین روش است و می توان گفت، آنها در این تحقیقات قطعا تمام مراکز علمى دنیا را بررسى کرده اند .

این را براى کسانى باید گفت؛ که به فکر توسعه کشور هستند، و قائل به سیستم وارداتی آموزش هستند (حالا یک روز آمریکا یک روز ترکیه یک روز مالزى یک روز انگلستان و …) و پیشرفت جامعه را مرهون این واردات می دانند.

حال آنکه حداقل در بسیارى از موارد آباء و اجداد ما کار را تا حدّى پیش برده اند و ما حداقل کارى که می توانیم انجام دهیم این است، با جدیت و تلاش بى وقفه آنرا ادامه دهیم، ولى متأسفانه عده اى از تاریخ این مملکت فقط اسم کورش و مقبره اش را به ارث برده اند و تمام همّ و غمّشان در زندگى همین است و همواره انتقاد می کنند که چرا بقیه مثل آنها نیستند!

سید مجتبى کیا از طلاب مدرسه علمیه شهیدین