۱۶۰۳-صلح امام حسن(ع) امر الهی و برای حفظ دین بود .+ محبت حقیقی و آزادی مهندسی شده بردگان

صلح امام حسن(ع) امر الهی و برای حفظ دین بود 
حوزه/ امام دوم شیعیان(ع) با وجود همه توطئه های دشمنان و دوستان به دنبال راهی بودند تا اسلام و منافع دین را حفظ و در فرصت دیگر بتوان از منافع اسلام استفاده کرد.

 

حجت الاسلام والمسلمین رجبی در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری  «حوزه» ضمن تبریک  سالروز ولادت حضرت امام حسن(ع) گفت: امام حسن مجتبی(ع)  الگوی برجسته در اخلاق، دینداری، احسان و نیکوکاری و حلم و بردباری بودند و سرمشقی مناسب برای حاکمان هستند.

 قائم مقام موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) افزود: سبط نبی مکرم اسلام با وجود همه توطئه های دشمنان و دوستان نادان، به دنبال راهی بودند تا اسلام و منافع دین محفوظ بماند که در فرصت دیگر بتوان از منافع اسلام استفاده کرد.

عضو جامعه مدرسین حوزه ابراز داشت:  امام حسن(ع) در احسان کردن، نیکی به فقرا و بخشش، آن قدر کریم بودند، وقتی فردی به او ناسزا می گوید، با اینکه قدرت دارند آن فرد را تنبیه کنند،  ولی او را در آغوش می گیرند، غذا می دهند، سیرش می کنند و هدیه به او  می دهند.

(( محبت حقیقی نزد امام حسن مجتبی ۳ علامت داشت: ۱- شیطان شناسی ۲- انسان شناسی ۳- خود شناسی و هم چنین حضرت ایشان با محبت حقیقی غضب توحیدی را در برخورد با هتاکان و دشمنان به معرض نمایش گذاشتند و نظر اسلام در باره برده داری را، با آزادی مهندسی شده آنان و پاسخ به غضب شیطانی را با محبت رحمانی مبادله نمودند.))

 وی با اشاره به صلح امام حسن (ع) و بی انگیزگی یارانش در مقابل حربه های فریبکارانه معاویه عنوان کرد: امام حسن(ع) تشخیص دادند، در این زمان کسی آمادگی جنگ با معاویه را ندارد، با وجود اینکه میل باطنی به صلح نداشتند، صلح را پذیرفتند، چون تنها راه نجات، جوشش و خروش دوباره اسلام را در همین مسئله می دیدند.

قائم مقام موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) افزود: امام(ع) مورد بی مهری دوستان خود قرار گرفتند؛ آنها قدرت درک نداشته و نمی توانستند بفهمند امام(ع) به دنبال چه هدفی است و برای همین از اطراف امام حسن(ع) خالی شدند و حضرت را تنها گذاشتند و نهایتا حضرت در منزل به شهادت رسیدند.

 عضو جامعه مدرسین حوزه ابراز داشت: اگر امام دوم شیعیان(ع) اندکی یار مخلص داشت، حتما در مقابل معاویه می ایستادند و قیام می کردند،  ولی دوستان آن حضرت گرفتار توطئه شوم معاویه شدند و یک به یک از میدان رفتند و دور حضرت را خالی کردند.

وی عنوان کرد: اگر یاران حضرت اندکی درک داشتند که تصمیم حضرت، امر الهی  است، هرگز او را رها نمی کردند، ولی امام حسن(ع) حتی با صلح ثابت کردند؛ دشمن، همیشه دشمن است و  به دنبال منافع  خودمی باشد؛ معاویه با زیر پا گذاشتن عهد نامه،  اهداف پلید خود را آشکار  کرد.