۴۷۲-روایت شهید مطهری درباره «مسخ شدن» و تبدیل شدن انسان به حیوان

چه چشمی را در من بینا کرد که وقتی به من گفت حالا نگاه کن، دیدم‏ صحرایی است پر از حیوان، یک باغ‌وحش‏ کامل که فقط یک عده انسان در لابلای این حیوا‌ن‌ها دارند حرکت می‏‌کنند.

  برنا: در گذشته برخی از مردم اعتقاد به موضوعی داشتند که آن را مسخ شدن می‌نامیدند و آن را پدیده‌ای می‌دانستند که انسانها به یکباره توسط برخی از نیروهای ماورا تبدیل به حیوانات می‌شدند. شهید مطهری با تایید این مطلب و عقیده مردم ، آن را واقعی می‌داند که اسلام آن را تایید نموده است اما در این میان تفاوتی اساسی میان معنی مسخ شدن وجود دارد. آنچه در ادامه می‌خوانید نظر ایشان درباره این موضوع است.

مسئله مسخ شدن خیلی مهم است. مسخ یعنی چه؟ شنیده‌‏اید که می‏‌گویند در میان امم سالفه مردمی بودند که در اثر اینکه مرتکب گناهان زیاد شدند، مورد نفرین پیغمبر زمان خود واقع، و مسخ شدند، یعنی به یک حیوان تبدیل‏ شدند، مثلا به میمون، گرگ، خرس و یا حیوانات دیگر. این را " مسخ‏ " می‏‌گویند. 

 

m1
حال، این مسخ به چه صورت است؟ آیا "انسانها مسخ شدند". یعنی واقعا حیوان شدند؟ توضیحش را عرض می‏‌کنم: یک مطلب مسلم‏ است و آن این است که انسان اگر فرضا از نظر جسمی مسخ نشود تبدیل به‏ یک حیوان نشود به طور یقین از نظر روحی و معنوی ممکن است مسخ شود تبدیل‏ به یک حیوان شود و بلکه تبدیل به نوعی حیوان شود که در عالم، حیوانی به‏ آن بدی و کثافت وجود نداشته باشد.

 

 

 

قرآن از «بل هم اضل» سخن می‏‌گوید، یعنی از مردمی که از چهارپا هم پست‏تر هستند. مگر می‏‌شود انسان واقعا از نظر روحی تبدیل به یک حیوان‏ شود؟ بله، چون شخصیت انسان به خصائص اخلاقی و روانی اوست. اگر خصائص اخلاقی و روانی یک انسان، خصائص و اخلاقی یک درنده بود، خصائص و اخلاقی یک بهیمه بود، او واقعا مسخ شده است، یعنی روحش‏ حقیقتا مسخ و تبدیل به یک حیوان شده است. جسم خوک با روح آن تناسب‏ دارد و انسان ممکن است تمام خصلت‌هایش خصلت‌های خوک باشد. اگر انسانی‏ اینگونه باشد، از انسانیت منسلخ شده و در معنی و باطن و نزد چشم‏ حقیقت‏‌بین و در ملکوت، واقعا یک خوک است و غیر از این چیزی نیست. پس انسان معیوب، گاهی به مرحله انسان مسخ شده می‏‌رسد. ما اینها را کمتر می‏‌شنویم و شاید بعضی خیال کنند اینها مجاز است و دیرتر باورشان‏ بیاید، ولی حقیقت است.

شخصی می‏‌گوید: با امام زین‌‏العابدین (ع) در صحرای عرفات بودیم. از آن بالا که نگاه کردم، دیدم صحرا از حاجی موج می‏‌زند. به امام عرض کردم‏: ما اکثر الحجیج. الحمد لله چقدر امسال حاجی زیاد است. امام فرمود: « ما اکثر الضجیج و اقل الحجیج » " چقدر فریاد زیاد است و چقدر حاجی کم است. آن شخص می‏‌گوید من نمی‏‌دانم امام چه کرد و چه بینشی به من‏ داد و چه چشمی را در من بینا کرد که وقتی به من گفت حالا نگاه کن، دیدم‏ صحرایی است پر از حیوان، یک باغ وحش‏ کامل که فقط یک عده انسان هم در لابلای این حیوانها دارند حرکت می‏‌کنند. فرمود: حالا می‏‌بینی؟ باطن قضیه‏ این است.

از نظر اهل باطن و اهل معنی، این مسئله، امری به واضحی این‏ چراغهاست، حال اگر ذهن متجدد ماب بعضی از ما نمی‏‌خواهد قبول کند، اشتباه می‏‌کنیم. در زمان خود ما افرادی بوده و هستند که می‏‌توانند حقیقت‏ انسانها را درک کنند و ببینند. انسانی که مانند یک بهیمه و چهارپا جز خوردن و خوابیدن و جز عمل جنسی‏ فکر دیگری ندارد و فقط در فکر این است که بخورد و بخوابد و لذت‏ جنسی ببرد، اصلا روحش یک چهارپاست و غیر از این چیزی نیست. واقعا باطن چنین انسانی مسخ شده است، فطرتش مسخ شده است، یعنی خصلتهای‏ انسانی که درباره آن توضیح خواهیم داد و انسانیت، به کلی از او گرفته‏ شده است و به جای آنها خودش برای خودش خصلتهای حیوانی و خصلتهای‏ بهیمه‌‏ای و درندگی کسب کرده است.

در سوره مبارکه نبأ می‏‌خوانیم: «یوم ینفخ فی الصور فتانون افواجا و فتحت السماء فکانت ابوابا و سیرت الجبال فکانت سرابا». در روز قیامت مردم گروه گروه مبعوث و محشور می‏‌شوند. مکرر در مکرر پیشوایان دین گفته‌‏اند که فقط یک گروه از مردم به صورت انسان محشور می‏‌شوند. گروه‌هایی به صورت مورچگان، گروه‌هایی به صورت بوزینگان، گروه‌هایی به صورت عقربها، گروه‌هایی به صورت مارها و گروه‌هایی به صورت‏ پلنگها مبعوث می‏‌شوند. چرا ؟ مگر ممکن است خدا انسانی را بی‏‌جهت به‏ صورت آنها درآور؟ آنکه در دنیا جز گزندگی کاری نداشته و تمام لذتش آزار رسانی است، به‏ صورت واقعی خودش که عقرب است، محشور می‌‏شود، و آن کس که در دنیا کاری جز میمون صفتی ندارد.

در قیامت قطعا به صورت یک میمون محشور می‏‌شود و کسی که در دنیا مانند یک سگ است، به صورت یک سگ محشور می‏‌شود. « یحشر الناس علی نیاتهم » مردم در قیامت مطابق‏ منویات و مقاصد و خواسته‏‌ها و مطابق خصلتها و صفات واقعی‏شان محشور می‏‌شوند. شما در این دنیا چه هستید؟ چه می‏‌خواهید باشید؟ چه چیز را می‏خواهید؟ آیا خواسته‏‌های شما خواسته‏‌های یک انسان است یا خواسته‏‌های یک‏ درنده است؟ یا خواسته‏‌های شما خواسته‌‏های یک چرنده است؟ هر چه که‏ خواسته شما باشد، شما همان هستید، و همان محشور می‏‌شوید که هستید.

این است که ما را از همه پرستشها، جز خداپرستی منع می‏‌کنند. هر چه را که ما بپرستیم همان چیز می‏‌شویم. اگر پول پرست شویم، پول جزء ماهیت ما و جزء وجود ما می‌‏شود. این پول در قیامت، همان فلز گداخته است. قرآن‏ به این موجودهایی که در دنیا، این فلز جزء وجودشان شده و غیر از پرستش‏ این فلز، کار دیگری نداشته‌‏اند، می‏‌گوید: « الذین یکنزون الذهب و الفضه و لا ینفقونها فی سبیل الله فبشرهم بعذاب الیم. یوم یحمی علیها فی‏ نارجهنم فتکوی بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم هذا ما کنزتم لانفسکم ». همین پولها او را در آن دنیا داغ می‏کنند، آتشهای جهنم او هستند. این یکی از چیزهایی‏ است که انسان را مسخ می‌‏کند.

من در این جلسه خواستم اجمالا مسئله انسان معیوب و انسان سالم را طرح‏ کرده باشم. انسان عقده‏‌دار، انسان معیوب است، انسانی که یک ماده از مواد این عالم را پرستش می‏‌کند نه اینکه ماده‌‏ای را مورد استفاده قرار می‏‌دهد یک انسان معیوب و یک انسان مسخ شده است.