۸۹۵-نام چند تن از پیامبران در قرآن آمده است و اسامى آن ها چیست؟محبت پیامبران و یک دست بودن آن

از بیست و شش پیامبر به صراحت در قرآن یاد شده است که عبارتند از:

آدم، نوح، ادریس، صالح، هود، ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یوسف، لوط، یعقوب، موسى، هارون، شعیب، زکریا، یحیى، عیسى، داود، سلیمان، الیاس، الیسع، ذوالکفل، ایوب، یونس، عزیر و محمد ـ على نبینا و آله علیهم السلام ـ.

در آیات ۸۳ تا ۸۶ سوره ى انعام نام هجده نفر از آن ها آمده است:

(وَ تِلْکَ حُجَّتُنا آتَیْناها إِبْراهِیمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجات مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّکَ حَکِیمٌ عَلِیمٌ * وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ کُلاًّ هَدَیْنا وَ نُوحاً هَدَیْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَیْمانَ وَ أَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الُْمحْسِنِینَ * وَ زَکَرِیّا وَ یَحْیى وَ عِیسى وَ إِلْیاسَ کُلٌّ مِنَ الصّالِحِینَ * وَ إِسْماعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطاً وَ کلاًّ فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِینَ)؛

و در آیه ى ۸۵ سوره ى انبیا نام ادریس و ذالکفل آمده است:

(وَ إِسْماعِیلَ وَ إِدْرِیسَ وَ ذَا الْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ الصّابِرِینَ)؛

و در آیه ى ۸۹ سوره ى هود، به دو پیامبر دیگر (هود و صالح) اشاره شده است:

(وَ یا قَوْمِ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شِقاقِی أَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوح أَوْ قَوْمَ هُود أَوْ قَوْمَ صالِح)؛

و در آیه ى ۳۶ سوره ى عنکبوت، به حضرت شعیب اشاره شده است:

(وَ إِلى مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً)؛

و در آیه ى ۳۰ سوره ى توبه، به عزیر اشاره شده است:

(وَ قالَتِ الْیَهُودُ عُزَیْرٌ ابْنُ اللّهِ)؛

و در آیه ى ۳۳ سوره ى آل عمران آمده است:

(إِنَّ اللّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِینَ)؛

و در نهایت، در آخرین آیه ى سوره ى فتح، نام پیامبر خاتم(صلى الله علیه وآله)آمده است:

«محمدٌ رسول الله» و نیز در آیه ى ۱۴۴ آل عمران و آیه ى ۴۰ احزاب و آیه ى ۲ محمد.

افزون بر این بیست و شش پیامبر، پیامبران دیگرى نیز هستند که در قرآن، بدون ذکر نام، به بخشى از داستان زندگى شان اشاره شده و از روایات موجود، نام و سایر ویژگى هاى آن ها استخراج و یا استنباط شده است؛ مانند: اشموئیل[۱] که در آیه ى ۲۴۷ سوره بقره این چنین از او یاد شده است:

(وَ قالَ لَهُمْ نَبِیُّهُمْ…)؛ پیامبر آن ها به آن ها گفت… .

و در آیه ى ۶۰ سوره ى کهف درباره ى «یوشع» چنین آمده است: «و إذ قال موسى لِفتاه؛ هنگامى که موسى به هم سفر و کمک کار خود گفت» که به اعتقاد بسیارى از مفسران، منظور در این جا یوشع بن نون است.

و «ارمیا» یا «حزقیل» که در آیه ى ۲۵۹ بقره، درباره ى او مى خوانیم: (أَوْ کَالَّذِی مَرَّ عَلى قَرْیَه…)؛

یا مانند کسى که بر قریه اى عبور کرد…؛ هر چند بعضى او را «عزیر» یا «خضر» مى دانند، ولى در روایت امام باقر(علیه السلام) نام او «ارمیا» آمده است.

و «خضر» که در آیه هاى متعددى از سوره ى کهف ـ از جمله آیه ى ۶۵ ـ از او یاد شده است: (عَبْداً مِنْ عِبادِنا)؛

بنده اى از بندگان ما؛ بر اساس قول مشهور، او نیز از پیامبران الهى بوده است و در آیات سوره ى کهف، قراین متعددى نیز بر این مطلب وجود دارد.

و سه فرستاده عیسى(علیه السلام) به انطاکیه، در آیه ى:

(إِذْ أَرْسَلْنا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِث فَقالُوا إِنّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ)[۲].

برخى دو فرستاده اول را شمعون و یوحنا و سومى را پولس معرفى کرده اند[۳]، ولى زمخشرى و برخى دیگر، نام سومى را شمعون ذکر کرده اند.[۴]

گفتنى است: تعدادى از پیامبران داراى دو نام بوده اند که هر دو نام برخى از آن ها در قرآن آمده است. روزى حضرت على(علیه السلام) در مسجد جامع کوفه نشسته بود، مردى از اهل شام وارد شد و پرسش هایى را مطرح کرد؛ از جمله: آن شش پیامبرى که هر کدام دو نام داشته اند، چه کسانى هستند؟

حضرت در پاسخ فرمودند: یوشع بن نون که ذوالکفل بود، یعقوب که اسرائیل بود، خضر که حلقیا (ملقیا، ملیقا( بود، یونس که ذوالنون بود، عیسى که مسیح بود، و محمد که احمد بود، صلوات الله علیهم اجمعین.[۵]

منابعى براى آگاهى بیشتر:

۱. اسوه هاى قرآنى و شیوه هاى تبلیغى آنان، ص ۷۶ـ۷۹.

۲. پیام قرآن، ج۷، ص۳۸۵ـ۳۶۰.

[۱]. برخى نام او را «یوشع» و برخى «شمعون» دانسته اند، ولى مشهور میان مفسران، همان «اشموئیل» ـ پیامبر دوران طالوت ـ است. (مجمع البیان، ج ۱ و ۲، ص ۳۵۰.)

[۲]. یس، ۱۴.

[۳]. اعلام القرآن، ص ۷۱۶.

[۴]. الکشاف، ج ۳، ص ۲۸۲.

[۵]. الخصال، ص۳۲۲.