۹۴۴-روضه خوانی آیت الله العظمی مرعشی نجفی وسط کوچه برفی+ برد محبت امام حسین علیه السلام

زمانی که به آیات و روایاتی پیرامون قیامت، عذاب و حساب رسی دقیق به اعمال می‌نگریم، خوف سرتاسر وجودمان را میگیرد و شاید بهترین راه برای آرامش در عالم باقی، چنگ انداختن به ریسمان اهل‌بیت(ع) وداشتن محبت به این بزرگواران باشد.

آیه:

خداوند متعال در قرآن می‌فرماید:

لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَى شوری/۲۳

بر این رسالت مزدی ازشما جز دوست داشتن خویشاوندان، نمی خواهم

آیت الله العظمی مرعشی نجفی

آینه:

حکایت: مرحوم آیت الله العظمی آقای مرعشی نجفی می‌فرمودند: در زمان سابق که قم این قدر بزرگ نبود و وسیله نقلیه نداشت،.یک شب مرا به مجلس عقدی دعوت کردند، پس از انجام مراسم عقد که در محله جوب شور بود، تنها به سوی منزل می آمدم در حالی که کوچه ها پر از برف و خلوت بود، ناگاه سر کوچه مردی که مست بود راه را بر من بست و گفت: سید باید یک روضه در این مکان برایم بخوانی! گفتم: روضه را باید روی صندلی خواند اینجا که صندلی نیست یک مرتبه خم شد و گفت: این هم صندلی، بنشین روضه را بخوان و بهانه نیاور!

من ناچار روی پشت او نشسته روضه ای خواندم، سپس گفت: من باید تو را به منزل برسانم، همراه من تا درب منزل آمد آن وقت مرا شناخت پس از آن رفته بود بین خود و خدا توبه کرده و از آن کارهای نامشروع دست کشیده و یک عمر مؤمن و متعبد و متقی شد دائماً در صف اول نماز جماعت حاضر می شد و این از برکت سفینه نجات حضرت سیدالشهدا و وجود محبت اهل بیت (ع) در دل  است.۱

۱.       با اقتباس و ویراست از کتاب حیات عارفانه فرزانگان