RSS
 

۴۰۶-کارگاه چهارم تربیت نفس با موضوع عفو+ محبت و رابطه آن با عفو

۰۳ اسفند
حدیث (۱) امام على عليه ‏السلام :

اَلعَفوُ تاجُ المَكارِمِ؛


گذشت، اُوج بزرگواريهاست.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص۲۴۵ ،ح۵۰۰۱

حدیث (۲) رسول اكرم صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله :

 إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ مَنْ كَانَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ فَلْيَدْخُلِ الْجَنَّةَ فَيُقَالُ مَنْ ذَا الَّذِي أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ فَيُقَالُ الْعَافُونَ عَنِ النَّاسِ


هنگامى كه بندگان در پيشگاه خدا مى ‏ايستند، آواز دهنده ‏اى ندا دهد: آن كس كه مزدش با خداست برخيزد و به بهشت رود. گفته مى ‏شود: چه كسى مزدش با خداست؟ مى ‏گويد: گذشت كنندگان از مردم.

بحارالانوار(ط-بیروت) ج۶۴، ص۲۶۶

حدیث (۳) رسول اكرم صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله :

مَن كَثُرَ عَفوُهُ مُدَّ فى عُمُرِهِ؛


هر كس پر گذشت باشد، عمرش طولانى شود.

اعلام الدين ص ‏315

حدیث (۴) امام رضا عليه السلام :

مَا التَقَت فِئَتانِ قَطُّ إِلاّ نُصِرَ أَعظَمُهُما عَفوا؛


هرگز دو گروه با هم روياروى نشدند، مگر اين كه با گذشت ترين آنها پيروز شد.

كافى(ط-الاسلامیه) ج۲، ص۱۰۸، ح۸

حدیث (۶) امام حسين عليه ‏السلام :

إِنَّ أَعفَى النّاسِ مَن عَفا عِندَ قُدرَتِهِ؛


با گذشت‏ ترين مردم، كسى است كه در زمان قدرت داشتن، گذشت كند.

الدرة الباهرة ص ۲۳

حدیث (۷) پيامبر صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله :

 تعافوا يسقط الضّغائن بينكم‏


از يكديگر گذشت كنيد، تا كينه‏ هاى ميان شما از بين برود.

نهج الفصاحه ص۳۸۵ ،ح۱۱۵۵

حدیث (۸) امام رضا عليه السلام :

فى قَولِهِ تَعالى: (فَاصفَحِ الصَّفحَ الجَميلَ) ـ : عَفوٌ مِن غَيرِ عُقوبَةٍ و َلا تَعنيفٍ وَ لا عَتبٍ؛


درباره آيه «پس گذشت كن گذشتى زيبا…» فرمودند: مقصود، گذشت بدون مجازات و تندى و سرزنش است.

اعلام الدين ص‏307

حدیث (۹) امام على عليه ‏السلام :

شَرُّ النّاسِ مَن لا يَعفو عَنِ الزَّلَّةِ و َلا يَستُر ُالعَورَةَ؛


بدترين مردم كسى است كه خطاى ديگران را نبخشد و عيب را نپوشاند.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص۲۴۵ ،ح۵۰۱۶

حدیث (۱۰) امام على عليه ‏السلام :

 جَازِ بِالْحَسَنَةِ وَ تَجَاوَزْ عَنِ السَّيِّئَةِ مَا لَمْ يَكُنْ ثَلْماً فِي الدِّينِ أَوْ وَهْناً فِي سُلْطَانِ الْإِسْلَامِ


(بدى يا خوبى را) به نيكى پاداش ده و از بدى درگذر، به شرط آن كه به دين لطمه ‏اى نزند يا در قدرت اسلام ضعفى پديد نياورد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص۲۴۵ ،ح۵۰۱۴

حدیث (۱۱) امام صادق عليه السلام :

 أَ لَا أُحَدِّثُكَ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ الصَّفْحُ عَنِ النَّاسِ وَ مُوَاسَاةُ الرَّجُلِ أَخَاهُ فِي مَالِهِ وَ ذِكْرُ اللَّهِ كَثِير

 

 آيا به شما بگويم كه مكارم اخلاق چيست؟ گذشت كردن از مردم، كمك مالى به برادر (دينى) خود و بسيار به ياد خدا بودن.

وسایل الشیعه ج۱۵ ، ص۱۹۹ ، ح۲۰۲۷۳ {شبیه این حدیث در معانى الأخبار ص ۱۹۱، ح۲ }

حدیث (۱۲) امام على عليه ‏السلام :

 عَلَيْكَ بِمُدَارَاةِ النَّاسِ وَ إِكْرَامِ الْعُلَمَاءِ وَ الصَّفْحِ عَنْ زَلَّاتِ الْإِخْوَانِ فَقَدْ أَدَّبَكَ سَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ بِقَوْلِهِ ص اعْفُ عَمَّنْ ظَلَمَكَ وَ صِلْ مَنْ قَطَعَكَ وَ أَعْطِ مَنْ حَرَمَك‏

 

تو را سفارش مى ‏كنم به مداراى با مردم و احترام به علما و گذشت از لغزش برادران (دينى)؛ چرا كه سرور اولين و آخرين، تو را چنين ادب آموخته و فرموده است : «گذشت كن از كسى كه به تو ظلم كرده ، رابطه برقرار كن با

 كسى كه با تو قطع رابطه كرده و عطا كن به كسى كه از تو دريغ نموده است».

اعلام الدين، ص  96 – بحار الانوار(ط-بیروت)ج۷۵ ، ص۷۱ ،ح۳۴

حدیث (۱۳) پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله :

ألا اُخبِرُكُم بِاَشبَهِكُم بى؟ قَالوا: بَلى يا رَسولَ اللّه‏ِ. قالَ: اَحسَنُكُم خُلقا وَ اَليَنُكُم كَنَفا وَ اَبَرُّكُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّكُم حُبّا لاِخوانِهِ فى دينِهِ وَ اَصبَرُكُم عَلَى الحَقِّ وَ اَكظَمُكُم لِلغَيظِ وَ اَحسَنُكُم عَفوا وَ اَشَدُّكُم مِن نَفسِهِ اِنصافا فِى الرِّضا وَ الغَضَبِ؛

 

آيا شما را از شبيه ترينتان به خودم با خبر نسازم؟ گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمودند: هر كس خوش اخلاق‏تر، نرم‏خوتر، به خويشانش نيكوكارتر، نسبت به برادران دينى ‏اش دوست‏دارتر، بر حق شكيباتر، خشم را فروخورنده‏ تر و با گذشت‏ تر و در خرسندى و خشم با انصاف ‏تر باشد.

كافى(ط-الاسلامیه) ج ۲، ص ۲۴۰ و ۲۴۱ ، ح ۳۵

حدیث (۱۴) پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و ‏آله :

 اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاخلاصِ فِى السِّرِّ وَ العَلانيَةِ وَ اَن اَعفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَن قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمتى فِكرا وَ نَظَرى عِبَرا؛

 

پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد.

كنزالفوائد ج۲ ، ص ۱۱ 

حدیث (۱۵) پيامبر صلى الله عليه و آله :

مَن يَغفِر يَغفِرِ اللّه‏ُ لَهُ وَ مَن يَعفُ يَعفُ اللّه‏ُ عَنهُ؛

 

هر كس از خطاها درگذرد، خدايش از او درگذرد و هر كس گذشت كند خدا نيز از او گذشت كند.

نهج الفصاحه ص۷۳۴ ، ح ۲۸۰۹

حدیث (۱۶) امیرالمومنین علی علیه السلام :

ألعَفوُ یُفسِدُ مِنَ اللَّئیمِ بِقَدر إصلاحِهِ مِنَ الکَریمِ


عفو و گذشت به همان اندازه که در اصلاح شخص بزرگوار موّثر است شخص فرومایه را تباه می کند.

کنز الفوائد ج۲ ، ص۱۸۲ – بحار الانوار(ط-بیروت) ج۷۴، ص۴۱۹

حدیث (۱۷) امام صادق علیه السلام:

ثَلاثٌ مـَن کـُنَّ فِیهِ کـانِ سَیِّـداً: کَظمُ الغَیظِ و َالعَفـوُ عَن المَسیىءِ و الصِّله بِـالنَفـسِ و َالمـالِ

 

سه چیز است که در هـر که بـاشـد آقـا و سـرور است: خشـم فـرو خـوردن ،گذشت از بدکـردار، کمک و صله رحـم بـا جـان و مـال.

تحف العقول ص ۳۱۷

علم در كلام وحي

مجموعه مقالات علمی و اخلاقی

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 عفو و بخشش مهمترين عنصر پايدار سازي ارتباطات فردي، خانوادگي و اجتماعي است و عامل سلامتي روح و روان در فرد و جامعه خواهد بود.

در انديشه اسلامي رابطه خداوند با موجودات براساس رحمت ، محبت، گذشت و بر بنيان ربوبيت استوار گشته و ارتباط افراد جامعه با همديگر بر پيوند ناگسستني اخوت بنا نهاده شده است، نقطه عطف اين پيوند در روابط فرد با خانواده و جامعه موضوع عفو و بخشش است كه نتيجه آن مودت، صلح، صميميت، آرامش، سلامتي روح و روان، امنيت ، رشد فرد و جامعه، تعالي روح، عزت و وحدت در اجماع بشر خواهد بود.

انقطاع از اين موضوع( گذشت و عفو) باعث دشمني، كينه، بغض، حسد ، ارتكاب جرم، نفاق، ناامني، عدم آرامش و آسايش، كه همگي نتايج عدم بخشش و گذشت فرد، خانواده و جامعه خواهد بود و آدمي در عوض رشد و تعالي مكارم اخلاقي در ورطه و مرداب رذائل اخلاقي گرفتار خواهد شد . جامعه رشد يافته از نظر فرهنگي و اجتماعي جامعه ايست كه در آن افراد، انديشه‌ها و سليقه‌هاي مختلف يكديگر را تحمل كرده و از كنار برخوردهاي سفيهانه، بي خردانه با اخلاق كريمانه عبور كنند و با عفو و بخشش، كينه‌ها را به محبت و همدلي و وحدت مبدل سازند.

قرآن كريم مهمترين و برترين مكارم اخلاقي را گذشت و بخشش كه همانا صفت عاليه خداوند رحمان و رحيم ( بخشنده و مهربان) بر مي شمارد و خداوند متعال در قرآن و در ابتداي هر سوره خود را بنام بخشنده و مهربان معرفي مي‌كند . عفو و بخشش يك رحمت الهي است ، پيامبران و اولياء الهي هم كه واجد مكارم اخلاق مي‌باشند موظفند كه پيروان خويش را با اين صفات الهي تربيت نمايند. پيامبر اكرم (ص) كه پيامبر رحمت ناميده مي‌شود مزين به اين صفت و بهترين اسوه و الگوي رفتاري در مورد عفو و بخشش مي‌باشد و خداوند در قرآن با اين صفت پيامبر را خطاب مي‌كند: سوره آل عمران آيه ۱۵۹

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ

« بعد از عدم اطاعت از دستور پيامبر در جنگ احد و فرار عده‌اي از مسلمانان و تنها گذاشتن پيامبر اكرم (ص) كه منجر به زخمي شدن حضرت گرديد اين آيات در مورد آن عده‌اي كه اطاعت نكرده و از دستورات پيامبر گرامي سرپيچي و فرار را ترجيح داده‌اند و پيامبر اكرم(ص) و اميرالمومنين علي عليه السلام را تنها گذاشتند نازل گرديد و اين آيه بيانگر رحمت واسعه خداوند متعال و سفارش پروردگار در مورد طلب عفو، بخشش و حتي گرفتن مشاوره از افرادي كه مطيع دستور نبوده‌اند نازل گرديد كه مي‌فرمايد »

ترجمه آيه : پس ( اي پيامبر) مهرباني و نرمخويي تو ( نشانه‌اي ) از رحمت ( بي منتهاي) الهي ميباشد ( كه به اين وسيله مي‌توانيد در دعوت به سوي حق و در موارد امر به معروف و نهي از منكر، موفق باشيد).

و بدان كه اي ( پيامبر) اگر تو خشن و سنگدل بودي ( و بر مردم نسبت به ستم‌هايي كه به تو كرده‌اند مهربان و با گذشت نبودي) هر آينه از اطراف تو متفرق مي‌گشتند ( وتو در راه انجام تبليغ دين اسلام ناموفق مي‌ماندي) پس ( اي پيامبر به علت نافرمانيهاي مسلمان " در جنگ احد") آنها را مورد عفو و بخشش قرار بده و براي آنها طلب آمرزش كن و با آنها مشورت نما و اما هر گاه تصميم بر كاري گرفتي بر خدا توكل كن كه خداوند توكل كنندگان را دوست دارد.

نكات بارز در اين آيه شريفه كه عصاره مكارم اخلاق است بترتيب :

۱-  مهرباني و نرم خويي پيامبر عظيم الشان اسلام

۲-  گذشت و عفو و تاكيد بر وحدت جامعه اسلامي

۳-  طلب مغفرت و آمرزش براي كساني كه نافرماني امر پيامبر را نموده اند و تاكيد خداوند بر عفو و گذشت پيامبر گرامي براي اين افراد

۴- تاكيد خداوند متعال بر پيامبر اكرم (ص) از بكار گيري اين افراد و مشاوره با آنها «براستي جامعه اسلامي ما بخصوص دولتمردان در مقابل ديگران آيا از اين نكات و دستورات الهي پند و درسي مي‌آموزند و در صدد مشاركت و جذب حداكثر گروه‌ها كه مقام معظم رهبري بارها و بارها بعنوان جذب حداكثري ياد نموده است اقدام موثري انجام مي دهند و با آنان كه اختلاف سليقه و روش دارند مشاوره اي صورت مي‌گيرد!؟»

عفو و بخشش در حوزه معناشناسي قرآن كريم : عفو در اصل به معناي «صرف نظر كردن و رها كردن» است و برترين صفت اخلاقي و به فرمايش اميرالمومنين علي (ع) «اَلعَفوُ تاجُ اَلمَكارِم» و هر سوره قرآن كريم با جمله بسم الله الرحمن الرحيم، بنام خداوند بخشنده و مهربان آغاز مي‌شود در قرآن كريم كلماتي مترادف با عفو و گذشت نظير غفور، حليم، رحيم، كريم و… آورده شده است كه تمامي اين صفات، صفات عاليه عين ذات اقدس اله مي‌باشد روح انسان برگرفته از روح الهي ( سوره الحجر آيه (۲۹) « نَفختُ فيه منّ روُحي» است (كه ملائك در ادامه آيه همگي موظف بر سجده آدم مي‌شوند « فَقَعَوُ لَهُ ساجِدين ») لازم است در شاهراه مكارم و صفات اخلاقي بر شمرده در قرآن كريم قرار گيرد تا شايسته عزت، كرامت، فرمانبرداري و اطاعت از خداي متعال گردد، به واقع توصيه و تاكيد قرآن كريم بر اين صفت اخلاقي يعني عفو و بخشش در جهت تعالي روح، روان، عزت و مقام والاي انسانيت است و اگر بندگان خداوند از اين مسير خارج شوند و تابع هواي نفس، كبر، غرور، منيت، خودخواهي، خود شيفتگي كه همگي صفات شيطان است گردند در واقع از حوزه اطاعت از خداوند، پيامبر اكرم(ص) و ائمه معصومين خارج شده‌اند و مسير انحراف را كه همانا فسق، فجور و گمراهي است، طي خواهند نمود، لذا شرط اطاعت از خدا مزين شدن به صفات بر شمرده در قرآن كريم از جمله صفت عفو و بخشش مي‌باشد، كساني كه عفو و بخشش نداشته باشند در سايه رحمت و غفران الهي قرار نخواهند گرفت « سوره نور آيه ۲۲»  وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ آنها بايد عفو كنند و چشم بپوشند آيا دوست نمي‌داريد خداوند شما را ببخشد و خداوند آمرزنده و مهربان است .

در بخشش هيجانات منفي در برابر فرد خاطي به هيجانات مثبت و خوش نيتي تغيير مي‌يابد. عفو و بخشش احساسات خيرخواهي و يا حتي عشق را نسبت به فرد خطا كار درخود افزايش داده و اين موضوع هم براي فرد عفو كننده، باعث آرامش، آسايش، اعتماد به نفس، تهذيب و تزكيه روح، سلامت جسم و روان خواهد بود و هم براي عفو شونده به عنوان بهترين آموزه تربيتي، هدايت و اصلاح خواهد گرديد. عدم بخشش روح و عقل انسان را دچار هيجانات منفي از قبيل، پرخاشگري، تنفر، تلخي، كينه، بغض، خشم، ترس و حتي در مواردي ارتكاب جرم خواهد كرد و در صورت بخشش و صرف نظر كردن از خطاي ديگران در روح و روان انسان احساس مثبت، عشق، همدلي، شفقت يا همدردي شكل خواهد گرفت .

در نگاه فردي كه عفو مي‌كند موارد ذيل ( شرايط فرد خطاكار) مي‌بايست مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرد.

۱-  قصد خطاكار از انجام خطا

۲-  تكرار و استمرار خطا

۳-  شدت وحدّت خطا و عواقب آن

۴-  هويت و شخصيت فرد خاطي

۵-  عوامل محيطي و تحريك كننده

۶-  نگرش فرد خطاكار پس از ارتكاب جرم

۷-  تجربه و سن فرد خاطي

كه با مراجعه و تعميق نسبت به عوامل فوق، صبر وحلم، داشتن تقوي و تزكيه نفس ، مد نظر داشتن رضايت خداوند، اعتقاد به كرامت و عزت در بخشش، نسبت به گذشت و عبور بزرگوارانه در مقابل فرد خاطي عمل نمايد.

بخشش و عفو انسان را بسمت عدالت سوق مي‌دهد و انسان در آرامش و سلامت روح روان و فكر دور و از هيجانات منفي مي‌تواند عدالت را در مورد فرد خاطي رعايت كند. بخشش و عفو به معناي نسخه سلامتي انسان مطرح مي‌باشد. در دهه‌هاي گذشته تحقيات گسترده‌اي درباره عفو و گذشت و تاثير آن  در سلامت روان انجام شده است و اغلب پژوهشهاي صورت گرفته بيانگر تاثير مستقيم عفو و بخشش با ابعاد تاثير گذار در سلامت روان بوده است اين تحقيقات نشان مي‌دهد كه عفو در كاهش اضطراب، افسردگي، عصبانيت، پرخاشگري اختلالات عاطفي و رفتاري، افزايش اعتماد به نفس، اميدواري به زندگي و درمان اختلالات رواني موثر بوده است افزون بر آن نقش موثري در كاهش بزهكاري، استفاده از مواد مخدر و داروهاي آرام بخش و نيز كاستن بدبيني، كم رويي، لجبازي، درون گرايي و جزئي نگري داشته است. بروز برخي بيماري‌هاي جسماني مانند تنگي عروق، افزايش فشار خون، آسم، سكته‌هاي قلبي و مغزي بنام اختلالات روان تني ميتواند ناشي از عدم گذشت و بخشش و سلامتي روح و روان در زندگي مي‌باشد.

تكليف هر فرد در زندگي براساس آيه شريفه ۲۸۶ سوره بقره به اندازه وسع اوست و خارج از آن حدود مورد نظر باري تعالي نمي‌باشد در اين ارتباط آيه شريفه اشاره دارد  رفتار در جهت مثبت به نفع و در جهت منفي به ضرر خود انسان خواهد بود.

انسان در دايره وسع خود اگر دچار فراموشي و خطا گرديد تاكيد آيه اين است كه بلافاصله دچار عذاب و كيفر آني از ناحيه خداوند نخواهد شد بلكه فرمايش باري تعالي در ارتباط با اين گونه افراد، آموزش،تربيت، قرائت دعا و نيايش براي مواخذه نشدن، مجازات نشدن، طلب عفو و غفران از خداوند رحمان و حتي ياري رساندن است.

لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

خداوند هيچ كس را بيش از اندازه توان او تكليف نمي‌كند ( و هر امر و نهي كه به بندگانش مي‌كند به اندازه توان و استعداد آنهاست البته اگر توانش را بكار بندد) نتيجه همه عملكردها چه عمل خوب و چه عمل بد به خود انسان بر مي گردد ( و ثواب و مجازات هر شخص براساس عمل خود شخص است) ( اگر انسانها از روي فراموشي و ناداني خطايي انجام دهند خداوند آنها را مي‌بخشد اما خطاها و گناهاني كه انسان عمداٌ و قلباٌ انجام مي‌دهد مواخذه و مجازات دارد و لذا مومنين مي‌گويند) پروردگارا  ما را در مورد گناهي كه از روي غفلت و فراموشي و يا خطايي كه اشتباهاٌ انجام داده‌ايم مواخذه و مجازات نكن (مومنان هميشه از درگاه خداوند تقاضا دارند) خدايا تكاليف و امتحانات سنگين و سخت را بردوش ما قرار مده ( و بخاطر عمل بد ما بر ما سخت مگير ) همچنانكه بخاطر طغيان و سركشي امت‌هاي پيشين بر آنها سختگيري نموده‌اي، و هر امتحاني كه توان موفقيتش را نداريم بر ما مقرر مكن و ما را عفو كن و مورد آمرزش قرار ده و رحمت خود را شامل حالمان كن همانا فقط تو مولا و سرپرست و ياور ما هستي، پس ما را بر كافران و عواملي كه موجب كفر و ناسپاس و طغيان ما مي‌شوند) پيروزگردان.

«براستي اگر شخصي از روي سهو، خطا و اشتباهي داشته باشد، ما حاضر هستيم همين دعايي را كه از خداوند درخواست مي‌كنيم (مواخذه نكردن و طلب عفو)، شخص خاطي را مورد سوال و مواخذه قرار ندهيم، عفو كنيم، طلب آمرزش برايش نمائيم و حتي ياريش كنيم، آيا آنچه را كه براي خود از خدا مي‌طلبيم در حق ديگران انجام مي‌دهيم»

ويژگيها و نتايج عفو و بخشش :

۱-  عفو و بخشش از صفات عاليه پروردگارعاليمان است ( شوري ۲۵ و ۳۰ و ۳۴) ( ال عمران ۱۵۲) (يونس ۶۰)

۲-  عفو پرتوي از تقواي الهي و تزكيه نفس است ( آل عمران ۱۳۳ و۱۳۴، انعام ۱۲)

۳-  عفو بعنوان عمل پسنديده و نيك ياد مي‌شود ( مائده ۱۳، اعراف ۱۹۹)

۴-  عفو زمينه ساز آمرزش و محبت الهي است ( نور ۲۲، حجرات ۱۰ و تغابن ۱۴)

۵-  عفو پاداش الهي را به دنبال خواهد داشت ( الفرقان ۷۲، شوري ۴۰)

۶-  عفو برترين و راي مكارم اخلاق است «العفو تاج المكارم» فرمايش مولا علي عليه السلام

۷-   عفو مكمل قانون و عدل است ( بقره ۲۳۷،۱۷۸)

۸-  عفو جوهر انفاق است             (بقره ۲۱۹ و آل عمران ۱۳۴)

۹-  عفو بايد بطريق نيكو و پسنديده باشد ( الجر ۸۵، بقره ۲۶۴ ،۲۶۳و۲۶۲)

۱۰-         عفو باعث جذب حداكثري و وحدت مي‌گردد ( ال عمران ۱۵۹)

۱۱-         عفو موجب عزّت و كرامت انسان است

حديث پيامبر اكرم (ص) عفو و گذشت سبب عزّت و آبرو مي‌گردد چرا كه چيزي جز عزّت برانسان نمي‌افزايد.

۱۲-         عفو كننده مورد ياري خداوند قرار خواهد گرفت ( الحج ۶۰)

۱۳-         عفو باعث اعتماد به نفس مي‌گردد ( شوري ۴۳)

۱۴-         عفو الهي براي افرادي كه نه راه چاره‌اي دارند و نه راه نجاتي ( النساء ۹۸و۹۹)

۱۵-         عفو باعث رفع سختي، خيانت و جلوگيري از تخلف مي‌گردد ( بقره ۱۸۷)

۱۶-         عفو باعث بجا آوردن شكر نعمت‌ها مي‌شود ( بقره ۵۲)

۱۷-         عفو باعث از بين رفتن گناهان مي‌شود ( رعد ۲۳)

۱۸-         عفو دشمني‌ها را به دوستي تبديل مي‌كند ( فصلت ۳۴)

۱۹-         عفو باعث امنيت جاني مي‌شود.

پيامبر اكرم (ص) مي‌فرمايد: همانا بدترين مردم نزد خدا در روز قيامت كسي است كه براي در امان ماندن از شرش او را اكرام كنند.

۲۰-         عفو ضامن سلامتي روح و روان است

زندگي اجتماعي با ناملايمات و نزاع‌هاي آميخته است كه از تزاحم منافع افراد با يكديگر و بر اثر اختلاف سليقه‌ها و عقيده و همچنين رفتار ناشي مي شود سلامتي روح و روان كه باعث آرامش و آسايش در زندگي مي‌شود در گروه عفو و بخشش براي جلوگيري از اختلافات شديد خانوادگي و اختلافات قوميتي خواهد بود در غير اين صورت رفتارهاي غير اخلاقي مانند عصبانيت، پرخاشگري، انتقام و نزاع باعث مي‌شود نه تنها سلامتي روح، روان و جسم بهم بخورد بلكه آرامش و آسايش افراد نيز سلب خواهد شد، لذا عفو و گذشت در زندگي فردي و اجتماعي مي‌تواند ضامن سلامت روح و روان و ايجاد آرامش و آسايش در زندگي گردد ( آيات ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ سوره بقره، آل عمران ۱۱۸ ، ۱۲۰ سوره نساء ۶۳، الاحزاب۴۸ ، الاسراء ۲۸ ، فرقان ۶۳ و ۷۲)

۲۱-         عفو حتي در مورد لغزش كافران و منكران قيامت ( اگر فاسد نباشند) توصيه شده است ( بقره ۱۰۹)

۲۲-         عفو باعث افزايش رزق و روزي مي شود: عفو كردن نوعي انفاق است و انفاق سبب تزايد رزق و روزي خواهد شد ( بقره ۲۴۵، ۲۶۱،۲۶۲،۲۶۳،۲۶۴، ۲۶۵، الاحزاب ۳۵، سباء۳۹، فاطر۲۹، حديد۷ و ۱۸ مزمّل۲۰)

كلام آخر :

عفو و بخشش بعنوان والاترين صفت مكارم اخلاق، سخن آغازين وحي يعني بسم الله الرحمن الرحيم، عامل تقويت روح و روان، تزكيه نفس و تقوي، تجلي عزت و كرامت، عصاره صبر و حلم، تعالي جايگاه شخصيتي انسان، پايداري نظم و قوام خانواده، آموزش و تربيت ،تزايد رزق و روزي ، سلامتي روان و جسم، رمز امر به معروف و نهي از منكر، انفاق گفتاري و رفتاري، مبدل دشمني به دوستي‌ها، ضامن وحدت، امنيت و رشد جامعه، قبولي درآزمون الهي، مايه رحمت و آمرزش، ياري خداوند، اميد و نشاط در زندگي، دوري از كبر و خودپسندي، حركت در مسير اعتدال و عدالت، مطيع اوامر پروردگار و مايه سعادت در دنيا و آخرت خواهد بود.

والسلام  

تيرماه ۹۲           

شته شده در شنبه هشتم تیر ۱۳۹۲ساعت ۱۵:۴۷ توسط عليرضا الماسوندي|

 

Tags:

ارسال دیدگاه