RSS
 

بایگانی برای خرداد, ۱۳۹۵

۷۷۳-دیدار جمعی از شاعران و اهالی فرهنگ و ادب در شب میلاد امام حسن(ع) با رهبر معظم انقلاب+ رابطه شعر و محبت

۳۱ خرداد

 

۷۷۲- ده ويژگي اخلاقي امام مجتبي‏ علیه‏ السلام + سکان دار محبت

۳۱ خرداد

پيشوايان پاك دين علیهم السلام به دليل بهره مندي از ويژگي عصمت و دوري از عصيان و اشتباه، برترين مربيان اخلاق براي انسان، به ويژه براي دوستداران و پيروان خود به شمار مي روند.

به گزارش خبرگزاری «حوزه»، نوشتار حاضر، رهاوردي از بررسي ده ويژگي اخلاقي امام مجتبي علیه السلام است كه در آستانه ولادت آن امام همام به قلم ابوالفضل هادي منش منتشر می گردد.

اخلاق، دستمايه سترگ هدايت است. زندگي كوتاه دنيا در پرتو آموزه هاي اخلاقي، خود بهشتي برين مي شود. انسان براي رسيدن به رشد، كمال و بالندگي اخلاقي به شناخت نياز دارد. شناخت، گاه از راه تحصيل معارف اخلاقي و گاهي از راه شناخت نمونه هاي عملي و به تعبير ديگر، الگوهاي اخلاقي ايجاد مي شود

 *عبادت

امام صادق علیه السلام در بيان حال معنوي ايشان مي فرمود: امام مجتبي علیه السلام عابدترين مردم زمان خود بود. بسيار حج به صورت پياده و گاه با پاي برهنه به جاي مي آورد. هميشه او را در حال گفتن ذكر مي ديدند و هر گاه آيه يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا» را مي شنيد، پاسخ مي گفت: لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْك» (خداوند! گوش به فرمان توام.) (۱)

آن امام همواره در قنوت نمازش، بسيار دعا مي كرد و خدا را اين گونه مي خواند:….بارخدايا! تو خود مي داني كه من از تلاش خود فروگذار نكرده ام تا هنگامي كه برش تيغم از ميان رفت و تنها شدم. در آن وقت از گذشتگان خودم پيروي كردم (صبر كردم) تا جلوي اين دشمن سركش و ريختن خون شيعيان را بگيرم تا اينكه حفظ كردم آنچه را اولياي من حفظ كردند. خشم خود را فرو بردم و به خواسته آنها تن در دادم. به راهي رفتم كه مي خواستند و هيچ نگفتم تا ياري تو فرا برسد كه تو تنها ياور حق و بهترين پشتيبان آن هستي؛ گرچه اين ياري تأخير افتد و نابود شدن دشمن اندكي به درازا كشد.» (2)

* ترس از خدا

هرگاه امام مجتبي علیه السلام وضو مي گرفت، تمام بدنش از ترس خدا مي لرزيد و رنگ چهره اش زرد مي شد. وقتي از او در اين باره مي پرسيدند، مي فرمود: بنده خدا بايد وقتي براي بندگي به درگاه او، آماده مي شود، از ترس او رنگش تغيير كند و اعضايش بلرزد.» (3)

هرگاه براي نماز به مسجد مي رفت، كنار در مي ايستاد و اين گونه زمزمه مي كرد: إِلَهِي ضَيْفُكَ بِبَابِكَ يَا مُحْسِنُ قَدْ أَتَاكَ الْمُسِي ءُ فَتَجَاوَزْ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدِي بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ يَا كَرِيم؛(۴) خدايا! مهمانت به درگاهت آمده است. اي نيكوكردار! بدكار به نزد تو آمده است. پس از زشتي و گناهي كه نزد من است به زيبايي آنچه نزد توست، درگذر؛ اي بخشاينده!»

امام صادق علیه السلام فرمود: كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْقَبْرَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْمَمَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْضَ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا وَ كَانَ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيمِ وَ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِهِ مِنَ النَّار؛(۵) وقتي (امام حسن علیه السلام) به ياد مرگ مي افتاد مي گريست. هرگاه به ياد قبر مي افتاد، گريه مي كرد. وقتي به ياد قيامت مي افتاد، ناله مي كرد، هرگاه به ياد گذشتن از [پل] صراط مي افتاد، مي گريست. هرگاه به ياد عرضه اعمال بر خداوند مي افتاد، ناله اي مي كرد و از هوش مي رفت. وقتي به نماز مي ايستاد، بدنش در مقابل پروردگارش مي لرزيد. هرگاه بهشت و دوزخ را به ياد مي آورد، مانند مارگزيده، مضطرب مي شد و از خدا بهشت را مي خواست و از آتش جهنم به او پناه مي برد.»

هنگامي كه آثار مرگ در چهره اش آشكار شد، او را ديدند كه مي گريد. پرسيدند: چرا مي گرييد؛  در پاسخ مي فرمود: إِنَّمَا أَبْكِي لِخَصْلَتَيْنِ: لِهَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ فِرَاقِ الْأَحِبَّة؛(۶)به دو دليل مي گريم: از ترس روز قيامت و از دوري دوستانم.»

* همنشيني با قرآن

آن بزرگوار، صوتي زيبا در قرائت قرآن داشت و علوم قرآن را از كودكي به نيكي مي دانست. همواره پيش از خوابيدن، سوره كهف را تلاوت مي كرد و سپس مي خوابيد. گفته اند در دوران زندگاني پيامبر اكرم صلی الله علیه وآله، شخصي وارد مسجد شد و از كسي درباره ی تفسير شاهد و مشهود(۷) پرسيد؛ آن مرد پاسخ داد: شاهد، روز جمعه است و مشهود، روز عرفه.» از مرد ديگري پرسيد؛ ولي او گفت: شاهد روز جمعه و مشهود روز عيد قربان است.»

سپس نزد كودكي رفت كه گوشه مسجد نشسته بود. او پاسخ داد: أَمَّا الشَّاهِدُ فَمُحَمَّدٌ صلی الله علیه وآله وَ أَمَّا الْمَشْهُودُ فَيَوْمُ الْقِيَامَةِ أَ مَا سَمِعْتَهُ سُبْحَانَهُ يَقُولُ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً؛(۸) شاهد محمد صلی الله علیه وآله رسول خدا و مشهود روز قيامت است؛ مگر نخوانده اي كه خداوند [درباره رسولش] مي فرمايد: اي پيامبر! ما تو را گواه و بشارتگر و هشدار دهنده فرستاديم.»

و نيز درباره قيامت مي فرمايد: ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُود»؛(۹) آن روز، روزي است كه مردم را براي آن گرد مي آورند و روزي است كه (جملگي در آن) حاضر مي شوند.»

راوي داستان مي گويد كه پرسيدم: فردي كه اول پاسخ داد كه بود؟» گفتند: ابن عباس.» پرسيدم: دومي كه بود؟» گفتند: ابن عمر.» سپس گفتم: آن كودك كه از همه بهتر و درست تر پاسخ داد كه بود؟» گفتند: او حسن بن علي بن ابي طالب بود».(10)

 * مهرباني

مهرباني با بندگان خدا از ويژگيهاي بارز ايشان بود. اَنس مي گويد كه روزي در محضر امام بودم. يكي از كنيزان ايشان با شاخه گلي در دست وارد شد و آن را به امام تقديم كرد. حضرت گل را از او گرفت و با مهرباني فرمود: برو تو آزادي!» من كه از اين رفتار حضرت شگفت زده بودم، گفتم: اي فرزند رسول خدا! اين كنيز، تنها يك شاخه گل به شما هديه كرد، آن گاه شما او را آزاد مي كنيد؟!» امام در پاسخم فرمود: خداوند بزرگ و مهربان به ما فرموده است: وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها»؛(۱۱) هر كس به شما مهرباني كرد، دو برابر او را پاسخ گوييد.» سپس امام فرمود: پاداش در برابر مهرباني او نيز آزادي اش بود.» (12)

 * گذشت

امام بسيار با گذشت و بزرگوار بود و از ستم ديگران چشم پوشي مي كرد. بارها پيش مي آمد كه واكنش حضرت به رفتار ناشايست ديگران، سبب تغيير رويه فرد خطاكار مي شد.

در همسايگي ايشان، خانواده اي يهودي مي زيستند. ديوار خانه يهودي، شكافي پيدا كرده بود و نجاست از منزل او به خانه امام نفوذ كرده بود. فرد يهودي نيز از اين جريان آگاهي نداشت تا اينكه روزي زن يهودي براي درخواست نيازي به خانه آن حضرت آمد و ديد كه شكاف ديوار سبب شده است كه ديوار خانه امام نجس شود. بي درنگ، نزد شوهرش رفت و او را آگاه ساخت. مرد يهودي نزد حضرت آمد و از سهل انگاري خود پوزش خواست و از اينكه امام، در اين مدت سكوت كرده و چيزي نگفته بود، شرمنده شد.

امام براي اينكه او بيش تر شرمنده نشود، فرمود: از جدم رسول خدا صلی الله علیه وآله شنيدم كه به همسايه مهرباني كنيد.» يهودي با ديدن گذشت، چشم پوشي و برخورد پسنديده ايشان به خانه اش برگشت، دست زن و بچه اش را گرفت و نزد امام آمد و از ايشان خواست تا آنان را به دين اسلام درآورد. (۱۳)

 * فروتني

امام مانند جدش رسول الله صلی الله علیه وآله بدون هيچ تكبري روي زمين مي نشست و با تهي دستان هم سفره مي شد. روزي سواره از محلي مي گذشت كه ديد گروهي از بينوايان روي زمين نشسته اند و مقداري نان را پيش خود گذارده اند و مي خورند. وقتي امام حسن علیه السلام را ديدند، به ايشان تعارف كردند و حضرت را سر سفره خويش خواندند. امام از مركب خويش پياده شد و اين آيه را تلاوت كرد: إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرين»؛ خداوند خود بزرگ بينان را دوست نمي دارد (نحل/۲۳).» سپس سر سفره آنان نشست و مشغول خوردن شد. وقتي همگي سير شدند، امام آنها را به منزل خود فرا خواند و از آنان پذيرايي فرمود و به آنان پوشاك هديه كرد. (۱۴)

آن حضرت همواره ديگران را نيز بر خود مقدم مي داشت و پيوسته با احترام و فروتني با مردم برخورد مي كرد.  

* ميهمان نوازي

آن گرامي، همواره از ميهمانان پذيرايي مي كرد. گاه از اشخاصي پذيرايي مي كرد كه حتي آنان را نمي شناخت؛ به ويژه، امام به پذيرايي از بينوايان علاقه زيادي داشت، آنان را به خانه خود مي برد و به گرمي پذيرايي مي كرد و به آنها لباس و مال مي بخشيد. (۱۵)

 * بردباري

از سخت ترين دوران زندگاني با بركت امام مجتبي علیه السلام، دوران پس از صلح با معاويه بود. ايشان، سختي اين سالهاي ستم را با بردباري وصف ناشدني اش سپري مي كرد. ايشان در اين سالها، از غريبه و آشنا سخنان زشت و گزنده مي شنيد و از خدنگ بي وفايي، زخم مي خورد. بسياري از دوستان به ايشان پشت كرده بودند. روزگار، برايشان به سختي مي گذشت. ناسزا گفتن به حضرت علي علیه السلام شيوه سخنرانان شهر شده بود. هرگاه امام را مي ديدند مي گفتند: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مُذِلَّ الْمُؤْمِنِين؛(۱۶) سلام بر تو اي خوار كننده مؤمنان.» در حضور ايشان، به هتك و دشنام اميرالمؤمنين علیه السلام زبان مي گشودند و امام با بردباري و مظلوميت بسيار، هتاكيها و دشنامها را تحمل مي كرد.

روزي ايشان، وارد مجلس معاويه شد. مجلسي شلوغ و پر ازدحام بود. امام، جاي خالي نيافت و ناگزير، نزديك پاي معاويه نشست كه بالاي منبر بود. معاويه با دشنام به حضرت علي علیه السلام سخنش را آغاز كرد و درباره خلافت خودش سخن راند و گفت: من از عايشه در شگفتم كه مرا در خور خلافت نديده است و فكر مي كند كه اين جايگاه، حق من نيست.» سپس با حالتي تمسخرآميز گفت: زن را به اين سخنان چه كار؟ خدا از گناهش بگذرد. آرى! پدر اين مرد [با اشاره به امام مجتبي علیه السلام] در كار خلافت با من سرستيز داشت، خدا هم جانش را گرفت.»

امام فرمود: اي معاويه! آيا از سخنان عايشه تعجب مي كني؟» معاويه گفت: بله به خدا!» امام علیه السلام فرمود: مي خواهي عجيب تر از آن را برايت بگويم؟» گفت: بگو.» آن حضرت پاسخ داد: عجيب تر از اين كه عايشه تو را قبول ندارد، اين است كه من پاي منبر تو و نزد پاي تو بنشينم.» (17)

 * بخشندگي و برآوردن نيازهاي ديگران

مي توان گفت كه بارزترين ويژگي امام مجتبي علیه السلام كه بهترين سرمشق براي دوستداران او است، بخشندگي بسيار و دستگيري از ديگران است. ايشان به بهانه هاي مختلف، همه را از خوان كرم خويش بهره مند مي ساخت و آن قدر بخشش مي كرد تا شخص نيازمند بي نياز مي شد؛ زيرا طبق تعاليم اسلام، بخشش بايد به گونه اي باشد كه فرهنگ گدايي را ريشه كن سازد و در صورت امكان، شخص را از جرگه نيازمندان بيرون كند.

روزي حضرت مشغول عبادت بود. ديد فردي در كنار او نشسته است و به درگاه خدا مي گويد: خدايا! هزار درهم به من ارزاني دار. حضرت به خانه آمد و براي او ده هزار درهم فرستاد. (۱۸)

 * شجاعت

شجاعت، ميراث ماندگار اميرمؤمنان علیه السلام بود و امام مجتبي علیه السلام وارث آن بزرگوار. در كتابهاي تاريخي آمده است كه امام علي علیه السلام در تقويت اين روحيه در كودكانش، خود به طور مستقيم دخالت مي كرد. شمشيرزني و مهارت هاي نظامي را از كودكي به آنان مي آموخت و پشتيباني از حق و حقيقت را به آنان درس مي داد. ميدان هاي نبرد، مكتب درس شجاعت حضرت علي علیه السلام به فرزندانش بود.

با آغاز خلافت امام علي علیه السلام، كشمكشها نيز آغاز شد. نخستين فتنه، جنگ جمل بود كه به بهانه خونخواهي عثمان بر پا شد. شعله هاي جنگ زبانه مي كشيد. اميرمؤمنان علیه السلام پسرش محمد بن حنفيّه را فراخواند و نيزه خود را به او داد و فرمود: برو، شتر عايشه را نحر كن.» محمد بن حنفيّه نيزه را گرفت و حمله كرد؛ ولي كساني كه به سختي اطراف شتر عايشه را گرفته بودند، حمله او را دفع كردند. او چندين بار حمله كرد؛ ولي نمي توانست خود را به شتر برساند. ناچار نزد پدر آمد و اظهار ناتواني كرد. امام نيزه را پس گرفت و به حسن علیه السلام داد. او نيزه را گرفت و به سوي شتر تاخت و پس از مدتي كوتاه، بازگشت؛ در حالي كه از نوك نيزه اش خون مي ريخت. محمد حنفيه به شتر نحر شده و نيزه خونين نگريست و شرمنده شد. اميرمؤمنان به او فرمود: شرمنده نشو؛ زيرا او فرزند پيامبر صلی الله علیه وآله است و تو فرزند علي هستي.» (19)

امام مجتبي علیه السلام در ديگر جنگهاي آن دوران نيز شركت كرد و دلاوريهاي بسياري از خود نشان داد. معاويه درباره دلاوريهاي او مي گفت: او فرزند كسي است كه به هر كجا مي رفت، مرگ نيز همواره به دنبالش بود (كنايه از اينكه نترس بود و از مرگ نمي هراسيد).» (20)

پی نوشت :

(۱) بحارالانوار، محمد باقر مجلسي، مؤسسة الرساله، بيروت، ۱۴۰۳ ق، ج۴۳، ص۳۳۱.

(۲) مهج الدعوات، سيد بن طاووس، دار الذخائر، قم، ۱۴۱۱ ق، ص۱۴۵.

(۳) مناقب آل ابيطالب، ابن شهرآشوب، دارالأضواء، بيروت، ۱۴۰۸ ق، ج۴، ص۱۴ و بحار الانوار، ج۴۳، ص۳۳۹.

(۴) مناقب ابن شهر آشوب، ج۴، ص۱۷ و بحارالانوار، همان.

(۵) بحارالانوار، همان.

(۶) همان، ص۳۳۲.

(۷) بروج/۳.

(۸) احزاب/۴۵.

(۹) هود/۱۰۳.

(۱۰) بحارالانوار، ج۴۳، ص۳۴۵.

(۱۱) نساء/۸۶.

(۱۲) مناقب، ابن شهر آشوب، ج۴، ص۱۸.

 (13) تحفة الواعظين، ج۲، ص۱۰۶.

 (14) وَ جَعَلَ يَأْكُلُ حَتَّى اكْتَفَوْا دَعَاهُمْ إِلَى ضِيَافَتِهِ وَ أَطْعَمَهُمْ وَ كَسَاهُمْ» بحارالانوار، ج۴۳، ص۳۵۲.

(۱۵) مناقب، ابن شهر آشوب، ج۴، ص۱۶ و ۱۷.

(۱۶) همان، ج۷۵، ص۲۸۷.

(۱۷) ناسخ التواريخ، ميرزا محمد تقي سپهر، دارالكتب الاسلامية، تهران، ۱۳۴۲ق، ج۲، ص۲۹۳.

(۱۸) مناقب، ابن شهر آشوب، ج۴، ص۱۷.

(۱۹) مناقب، ابن شهر آشوب، ج۴، ص۲۱.

(۲۰) شرح نهج البلاغه، ابن ابي الحديد، دار الفكر، بيروت، بي تا، ج۴، ۷۳.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۱۱۹با تلخیص وویراست

 

۷۷۱-حب دنیا معایب آن را از چشم ما دور می کند.+ محبت و عیب پوشی آن

۳۱ خرداد

آیت الله مصباح یزدی، با بیان مضرات حب دنیا یکی از معایب آن را دورماندن معایب آن از چشم و نظر انسان دانست.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری «حوزه»، آیت الله مصباح یزدی امشب در درس اخلاق ماه مبارک رمضان که در دفتر مقام معظم رهبری در قم برگزار شد، با بیان این که قرآن کریم به افراد برتری جوی هشدار داده است افزود: خداوند افرادی که دنبال برتری جویی هستند را دوست ندارد؛ خداوند به ما امر می کند که به دنبال وظیفه خود باشیم و نیازهای خود را رفع کنیم نه اینکه به دنبال برتری از دیگران باشیم.

آیت الله مصباح یزدی

ایشان خاطرنشان کرد: امام سجاد(ع) بیان می کنند، انبیا و علما زمانی که توجه کردند که ریشه فساد حب دنیا است، به همین خاطر این حب را از دل خود بیرون کردند و آن را راس و هرم تمام گناهان دانستند.

رئیس  موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) بیان کرد: در روایت بیان شده ، یکی از اصحاب امام صادق(ع)، به ایشان عرض کردند که مردم دنیا را دوست دارند، چرا پس این همه حب دنیا را مذمت می کنید؟ امام(ع) نیز در جواب فرمودند؛ اینکه با دوست داشتن دنیا به دنبال چه امری است؟ در ادامه این فرد گفت که دنیا را می خواهم تا از این طریق به آخرت برسم که امام فرمودند، این نیت، حب دنیا نیست، بلکه نیتی برای آخرت است.

ایشان اظهارکرد: حال سوال اینجاست که اگر انسان در طول سالها این حب را در دل خود بارور کرده است، چه باید کند که از این حب خارج شود؟ بهترین کار این است که انسان بتواند این باور را با خود بقبولاند که حب دنیا او را متضرر می کند.

این استاد حوزه خاطرنشان کرد: متاسفانه انسان از زمانی که از خواب بیدار می شود و تا زمانی که می خواهد به خواب برود، آخرین چیزی که به آن فکر می کند این است که چه میزان به دنیا دلبستگی دارد و این دلبستگی چه ضرری برای او دارد.

آیت الله مصباح یزدی یادآورشد: متاسفانه این باور جدی، در کمتر فردی ایجاد می شود؛ زیرا اگر این باور در مردم شکل بگیرد بسیاری از امور اصلاح می شود؛ اگر باور شود که این محبت دنیا به ضرر انسان می شود و قطعا این حب باعث پشیمانی است سعی می کند امورات خود را اصلاح کند.

ایشان گفت: وقتی انسان ها باور می کنند که یک ماده غذایی چه تاثیر مستقیمی روی بدن او دارد و به شکل تفصیلی این ضرر برای او بیان شود تاثیرات بیشتری انجام می شود.

این استاد حوزه یادآورشد: یکی از آثار محبت زیاد به دنیا این است که انسان به هرچیزی که محبت افراطی داشته باشد، دیگر به دنبال مشاهده ضعف و قوت های آن نیست و همه چیز را خیر می داند؛ به همین دلیل است که محبان دنیا نمی خواهند که آثار بد دنیا را با خود مرور کنند.

ایشان اظهارکرد: از دیگر آثار حب دنیا این است که این فرد برای اینکه بتواند به مطامع دنیا برسند مجبور است انسانی متملق بار بیاید و از حق بگذرد، زیرا اگر قرار باشد حق بگوید کارش در این دنیا پیش نمی رود.

آیت الله مصباح یزدی بیان کرد: در مقابل کسی که طالب خداست، منت هیچ کسی را نمی کشد و تملق کسی را نمی گوید و خود را برای مال و جلب توجه دیگران خوار نمی کند؛ جایی که باید حق را بگوید می گوید و آقایی خود را در بندگی خدا می بیند.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم  گفت: امام علی(ع) بیان می کنند اولین ضرر حب دنیا این است که عقل انسان را از کار می اندازد، زیرا وقتی انسان به دنیا دلبستگی پیدا کرد، کارهایی انجام می دهد که عقل آن را تجویز نمی کند؛ مورد دیگری که امام علی(ع) در این زمینه بیان می کند این است که بخشی از مسایل حکمت آمیز با حب دنیا نمی سازد.

 

۷۷۰-شهید چمران در نقاشی یک شهید+ محبت به هنر در قلب نورانی شهدا

۳۰ خرداد

شهید هنرمند «مجید بهرامی» علاقه‌ زیادی به شهید چمران داشت که در آلبوم نقاشی‌های وی پرتره فرمانده ستاد جنگ‌های نامنظم دیده می‌شود.

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی خبرگزاری فارس، در آلبوم نقاشی‌های شهید «مجید بهرامی»، آثار متعددی از پرتره شهدا از جمله شهید بهشتی، شهید چمران، و همچنین تصاویری از امام خمینی (ره)، فرهنگ جبهه و قدس دیده می‌شود.

به مناسبت سی و پنجمین سالروز شهادت شهید «مصطفی چمران» این نقاشی را می‌بینیم.

 

 بر اساس این گزارش، شهید «مجید بهرامی» سال ۱۳۴۰ در تهران به دنیا آمد؛ وی از دوران ابتدایی به نقاشی علاقه‌مند شد؛ مادر این شهید می‌گوید: «دوست داشتم مجید به کلاس زبان انگلیسی برود. او را ثبت‌نام کرده بودم تا در کلاس زبان شرکت کند؛ پایین ساختمان کلاس زبان، نگارخانه بود؛ او هر روز که به خانه می‌آمد، دقت می‌کردم و می‌دیدم که اثری از زبان نیست. یک روز که دنبالش رفتم، دیدم مجید از ساعت آغاز کلاس می‌رود از پشت شیشه‌های نگارخانه تابلوهای نقاشی را نگاه می‌کند تا زمانی که ساعت کلاس تمام شود.»

شهید مجید بهرامی

این علاقه شهید بهرامی سبب می‌شود تا خانواده هم او را برای حرکت در مسیر هنر یاری دهند؛ این شهید با هدف انتقال فرهنگ جبهه عازم شهرهای مناطق جنگی شد و سرانجام در سومین اعزام و طی عملیات مسلم ‌بن عقیل و منطقه سومار به تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۶۱ به شهادت رسید و پیکر مطهرش بعد از ۱۰ روز در قطعه ۲۶ بهشت زهرا(س) به خاک سپرده شد.

 

۷۶۹-افراد متمکن در دادن افطاری «زرنگی» نکنند.+ محبت متناسب

۳۰ خرداد

هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد. این هم نوعی زرنگی بازاری است که آدم پولدار متمکن می‌خواهد با دادن یک کیلو خرما به ۱۰۰ نفر روزه‌دار، صدها غرفه‌های بهشتی را به دست آورد و در توجیه و تأویل آیه و حدیث نیز اعمال سلیقه کند.

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، آیت‌الله سیدمحمد ضیاءآبادی از اساتید برجسته اخلاق در شهر تهران است. در ادامه پای سخنان این مفسر قرآن کریم می‌نشینیم:

 

 دیده می‌شود مردمی که تمکن مالی خوب دارند و می‌توانند برای روزه‌داران سفره‌های افطار بگسترانند و مواد غذایی به خانواده‌های نیازمند برسانند، ولی چون شنیده‌اند رسول خدا(ص)‌فرموده است: «اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ»؛ خود را از آتش نگه دارید اگرچه با نصف دانه خرما یا شربت آبی باشد.

فوراً می‌روند یک کیلو خرما می‌خرند و می‌برند جلوی درِ مسجدی در میان ۱۰۰ نفر روزه‌دار تقسیم می‌کنند و دلخوش می‌شوند که به ۱۰۰ روزه‌دار افطاری داده‌ایم و حال آنکه این جمله حدیث، مربوط به کسانی است که تمکن مالی ندارند و از طرفی هم دلشان می‌خواهد ثواب افطاری دادن به روزه‌دار را داشته باشند.

لذا در احادیث می‌خوانیم که حضرت فرمودند: کسی که فقط در این حد از توانایی است که می‌تواند اندکی شیر و اندکی آب و یک دانه خرما به روزه‌داری افطاری دهد و بیش از این توانایی ندارد، خداوند همان ثواب را به او عنایت می‌فرماید، نه اینکه از یک آدم ثروتمند و متمکن هم، یک دانه خرما را افطاری روزه‌دار حساب کرده و ثواب عظیم افطاری دادن به روزه‌دار را به او می‌دهد.

این معنا از این حدیث «مَنْ فَطَر مؤمناً صائماً…» هرگز استفاده نمی‌شود که دادن یک دانه خرما به یک مؤمن روزه‌دار چه از آدم فقیر تهیدست و چه از آدم غنی توانگر مصداق «من فطر مؤمناً صائماً» قرار گیرد، زیرا به اصطلاح علمی، اطلاق افطار صائم، انصراف به سیر کردن روزه‌دار دارد و بدیهی است که با یک دانه خرما، آدم گرسنه سیر نمی‌شود.

خبرگزاری فارس: افراد متمکن در دادن افطاری «زرنگی» نکنند

البته آدمی که دوست دارد ثواب افطاری‌ دادن به روزه‌داران را داشته باشد، ولی فقیر است و توانایی بیش از دادن یک خرما ندارد، خداوند عمل اندک او را به خاطر نیت خالصانه‌اش می‌پذیرد و ثواب عظیم به او می‌دهد.

آن روز که پیامبر اکرم(ص) ثواب افطاری دادن به روزه‌دار را برای مسلمانان بیان می‌فرمود، در میان آنها جمع کثیری از فقرای مهاجران بودند که از مکه هجرت کرده و در مدینه مالک چیزی نبودند و حتی جایگاه‌شان سکویی بود در کنار مسجد به نام «صفّه» که آنجا فقیرانه زندگی می‌کردند. آنها وقتی ثواب عظیم افطاری دادن به روزه‌دار را از حضرت رسول(ص) شنیدند، گفتند یا رسول‌الله! ما توانایی این را نداریم که به روزه‌داری افطاری بدهیم، چه بسا ما خودمان نیز شب‌هایی بدون شام می‌خوابیم. اینجا بود که رسول خدا(ص) فرمود:

«اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ»؛ شما خود را به ثواب برسانید هر چند به دادن نصف دانه خرما یا با دادن یک شربت آب باشد.

بنابراین، هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد. این هم نوعی زرنگی بازاری است که آدم پولدار متمکن می‌خواهد با دادن یک کیلو خرما به ۱۰۰ نفر روزه‌دار، صدها غرفه‌های بهشتی را به دست آورد و در توجیه و تأویل آیه و حدیث نیز اعمال سلیقه کند.

 

۷۶۸-تصاویر جالبی از روزه داری در کشورهای اسلامی +ماه مبارک رمضان ماه تولید محبت

۳۰ خرداد

مسلمانان سوری در ماه مبارک رمضان در مسجد اعظم

 

۷۶۷-حب دنیا انسان را از وظایف واجب خود باز می دارد.+ محبت مزاحم وظیفه

۳۰ خرداد

آنچه در منابع دینی در خصوص دنیا بیان شده، در واقع نکوهش نگاه و تعلق و حب ما به دنیا است؛ اولین مرتبه خطرناک حب دنیا آن است که انسان را از وظایف واجب خود باز دارد.

به گزارش خبرگزاری «حوزه» آیت الله مصباح یزدی شب گذشته در درس اخلاق خود در دفتر رهبری در قم، گفت: دنیا فی نفسه امری نکوهیده نیست، بلکه رفتار و موضع ما با عالم مورد بحث است.

ایشان افزود: این که انسان هدف های دنیوی در ذهن بیاورد و روی آنها سرمایه گذاری  و خود را وقف آن کند با نگاه ابزاری که می توان به دنیا داشت که از دنیا به جایگاه بالاتری دست یابیم، با هم متفاوت است.

آیت الله مصباح یزدی خاطرنشان کرد: آنچه در منابع دینی در خصوص دنیا بیان شده، در واقع نکوهش نگاه و تعلق و حب ما به دنیا است؛ اولین مرتبه خطرناک حب دنیا آن است که انسان را از وظایف واجب خود باز دارد.

رئیس موسسه آموزشی وپژوهشی امام خمینی(ره) گفت: حب دنیا باعث می شود که امر مقدسی برای انسان باقی نمی گذارد و طرف سعی می کند که همه چیز را انکار کند که در نهایت به انکار خدا می رسد که از مصادیق آن می توان به فرعون اشاره کرد.

این استاد حوزه بیان کرد: در نهج البلاغه بیان شده است که خداوند زندگی این دنیا را برای مابعد ما قرار داده است؛ حال این سوال مطرح شده که آیا ما برای دنیا خلق شده ایم یا دنیا برای ما؟ برخی دیگر این سوال را به شکل دیگری مطرح می کنند که آیا دین برای ما خلق شده است یا ما برای دین؟ و می خواهند به این پاسخ برسند که دین برای ما خلق شده است و هدف آنها بی علاقه کردن ذهنیت مردم نسبت به دین است.

ایشان افزود: دین پاسخ می دهد که ما برای آخرت خلق شده ایم و غایت و هدف نهایی انسان در آخرت است و این دنیا هدف ما نیست، بلکه برای ما خلق شده است تا از این مسیر به آخرت برسیم.

آیت الله مصباح یزدی خاطرنشان کرد: اگر آخرت نبود، وجود دنیا لغو بود، زیرا این بحث در قرآن کریم نیز بیان شده است؛ خداوند می فرماید که چگونه تصور می کنید که دنیا را عبث آفریدیم و بازگشتی از شما به سوی ما نیست؟

ایشان گفت: اگر اعمال انسان در دنیا نبود، هیچ انسانی نمی توانست رحمت عالیه ای که قرار است در آخرت بگیرد را کسب کند؛ اگر این دنیا نبود انسان نمی توانست به بهشت برسد.

این استاد حوزه بیان کرد: پیامبر اکرم (ص)بیان کردند که از جوانی برای پیری خود توشه بردارید؛ امام خمینی(ره) بیان می کردند که تا جوان هستید عبادت و خدمت کنید، زیرا زمانی که پیر می شوید دیگر این کارها از شما بر نمی آید.

ایشان افزود: اگر انسان در این دنیا کاری برای آخرت نکرد، نمی تواند به آینده امیدوار باشد؛ در منابع دین بیان شده، اگر کسی می خواهد در آخرت سلامت باشد، باید این سلامت را در دنیا کسب کند.

آیت الله مصباح یزدی خاطرنشان کرد: نجات در کاری که مربوط به دنیا است ایجاد نمی شود؛ اگر انسان بخواهد از بدبختی و شقاوت و ناهنجاری ها نجات پیدا کند، نباید انتظار داشته باشد که با کارهایی که برای دنیا انجام می دهد نجات یابد.

ایشان گفت: در نهج البلاغه بیان شده، مسایلی که برای دنیا کسب شد با مرگ از دست انسان می رود، ولی حساب آنها می ماند؛ یعنی خانه برای انسان نمی ماند، ولی راهی که آن خانه را به دست آورده ایم مورد حساب واقع می شود.

رئیس موسسه آموزشی وپژوهشی امام خمینی(ره) بیان کرد: در این خطبه بیان شده، اگر انسان برای آخرت کار کرد و نیت این کار برای آخرت باشد در حساب ذخیره انسان می ماند و همین عمل نیز برای انسان خواهند ماند.

وی افزود: امام علی(ع) بیان کردند که دنیا کمک خوبی برای آخرت است یعنی برای اینکه از آخرت خود بهره ببینید، این دنیا کمک خوبی است، زیرا همه دلبستگی های دنیایی انسان از انسان گرفته می شود و اگر خطایی هم رفته باشیم، باید عذاب بکشیم ولی اگر به خوبی از فرصت دنیا استفاده کرده ایم خیر آن را در آخرت می بینیم.

 

۷۶۶-خنده های رمضانی در یک سریال نه چندان مناسبتی! +محبت به اقتصاد پرشی و جهشی

۳۰ خرداد

نقد ضمنی رویای پولدار شدن یک شبه و در عین حال نشان دادن تلاش مرد خانواده برای کسب رزق و روزی حلال از جمله نقاط قوتی است که فیلمساز و عوامل تا حدود زیادی در ارایه این پیام به مخاطب آن هم در یک سریال مناسبتی موفق عمل کرده اند.

به گزارش خبرگزاری «حوزه»، حدود سه سال پس از پخش سریال موفق دودکش، همان تیم سازنده و بازیگران ، این شب ها در قالب سریال "پادری" روایتگر ادامه ماجراهای قالیشویی مشتاق و فعل و انفعالات میان شخصیت های اصلی داستان شده اند.

سریال پادری

سریالی که البته قرار بود در نوروز امسال و در قالب ۱۳ قسمت پخش شود اما دقیقه ۹۰ از باکس نوروزی سیما کنار گذاشته شد تا این که دو ماه و اندی بعد با افزوده شدن بر قسمت هایش، مهمانِ رمضانی مردم از شبکه اول سیما باشد.

رمضان سال ۹۲ سریال دودکش ساخته محمد حسین لطیفی توانست به محبوبیت قابل توجهی در نزد مخاطبان دست یابد به طوری که تا مدت ها تکیه کلام های شخصیت های اصلی آن یعنی "نصرت" و "فیروز" و "بهروز" به سان آثار کمیک و محبوب مهران مدیری، نقل کوچه و بازار بود، با این حال به نظر می رسد مجموعه پادری که باید آن را دودکش ۲ نامید – هر چند سازندگانش و به خصوص مدیران سیما از این عنوان ناخشنود هستند- آن گونه که باید و شاید نتوانسته موفقیت مجموعه اول را تکرار کند.

نخستین علت در چرایی این قضیه را باید در نداشتن قصه جذاب سریال پادری دانست؛ به این معنا که این بار خرده قصه های جذابی در کنار یک قصه اصلی به درستی تعریف نشده اند و بار سریال کماکان به جدل های کلامی نصرت و فیروز با بازی قابل توجه آقایان "هومن برق نورد" و "بهنام تشکر" برمی گردد.

در این میان هر چند که برخی شوخی ها و تکیه کلام ها در این سریال تکراری و گاه بیش از حد نیاز تکراری است اما باز هم در وضعیت کنونی سیما که چندان سریال تازه و جذابی در آن به روی آنتن نمی رود ، بخش قابل توجهی از مردم، مشتری این سریال هستند و ماجراهای وضعیت آمپاسی دو خانواده قصه را در این شب ها دنبال می کنند.

نکته مهم دیگر این که اگر از کنار برخی پیام های به اصطلاح گل درشت اخلاقی سریال بگذریم که این روزها به پاشنه آشیل محصولات سریالی سیما تبدیل شده اند، نقطه قوت آخرین ساخته لطیفی، بی برو برگرد نشان دادن واقعیت های زندگی و به ویژه تصویر کشیدن امیدواری به زندگی در یک خانواده معمولی ایرانی برای مقابله با مشکلات به ویژه تنگناهای مالی است.

از سویی همین که فضای کلی سریال در بطن جامعه می گذرد و تحولات آن صرفاً زاییده ذهن نویسنده یا کارگردان نیست ، نکته بسیار مهمی است که نباید از آن غفلت کرد.

نقد ضمنی رویای پولدار شدن یک شبه و در عین حال نشان دادن تلاش مرد خانواده برای کسب رزق و روزی حلال از جمله نقاط قوتی است که فیلمساز و عوامل تا حدود زیادی در ارایه این پیام موفق عمل کرده اند.

همچنین طبیعی بازی کردن هنرپیشه های نقش اصلی سریال همچون دودکش یکی دیگر از وجوه متمایز کننده این سریال است به گونه ای که به طور مثال وقتی خانواده ها بنا بر درخواست نصرت که به تازگی در یک هولدینگ به ظاهر معتبر استخدام شده ، دعوت به یک رستوران بسیار شیک می شوند، تعجب و واکنش بازیگران از دیدن این رستوران مجلل و غذاهای گران قیمت آن بسیار طبیعی از کار درآمده است که این مساله البته خود نشان دهنده هوش کارگردان در چگونگی بازی گرفتن از بازیگران خود است.

شاید یکی از نقاط ضعف سریال پادری را ارتباط نه چندان مناسب تم و مضمون سریال با ماه مبارک رمضان دانست؛ مساله ای که در سریال برادر که این شب ها از شبکه دوم سیما پخش می شود، تا حدودی مورد توجه قرار گرفته است.

با تمام این اوصاف به نظر می رسد که سریال سازان باید یک بازنگری جدی برای ایجاد تحول در آثار نمایشی تلویزیون به ویژه در ایام مناسبتی چون ماه مبارک رمضان داشته باشند، چه آن که عدم توجه به خلاقیت و نیازهای روز باعث می شود که آنها کماکان در ورطه تکرار و تکرار بیفتند و این امر باعث ناراضی تر شدن مخاطبان بشود.

در واقع فیلمسازان و عوامل فیلم ها و سریال ها باید به سمت تولید آثار جدید و جذابی بروند که بتواند مخاطب سال های میانی دهه ۹۰ جعبه جادو را راضی نگاه دارد، آن هم خاصه در مقطعی که علاوه بر سریال های ماهواره ای، شبکه نمایش خانگی نیز به رقیبی جدی و هماورد طلب برای تلویزیون تبدیل شده است

 

۷۶۵-معلم مسلمان هندی به خاطر پوشیدن لباس اسلامی مجبور به استعفا شد.+ محبت به اصالت

۳۰ خرداد

بسیاری از معلمان مدارس هندی اعلام کرده‌اند که از مدت‌ها پیش به خاطر پوشیدن عبا و لباس مذهبی اسلامی تحت فشار بوده‌اند.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری «حوزه» دانش آموزان مدرسه دولتی دهلی در شهر سرینگر، علیه جلوگیری از پوشیدن عبای اسلامی در این مدرسه دست به تظاهرات زدند و گروه‌های مدنی و حقوق بشر این منطقه نیز به اعتراض برخاستند.

معلم مسلمان هندی به خاطر پوشیدن لباس اسلامی مجبور به استعفا شد

جریان از زمانی آغاز شد که یکی از معلمان مسلمان به خاطر پوشیدن لباس اسلامی مورد توبیخ کاسوم وارکو مدیر مدرسه دهلی قرار گرفته و به او گفته شد که باید میان شغلش و لباس اسلامی یکی را انتخاب کند.

این معلم زن مسلمان هندی مجبور به استعفا شد و دانش آموزان با اعتراض به مسئولین مدرسه از آنان خواستند که او را دوباره به سر کار برگردانند.

به علاوه عملکرد مدرسه دهلی در سرینگر در ممانعت از پوشیدن عبای اسلامی، که برای زنان مسلمان هندی نقش مانتو را ایفاء می‌کند، روز شنبه کشمکش و درگیری‌های سنگینی میان دولت و گروه‌های مدنی جامعه ایجاد کرده و این گروه‌ها اقدام به انتقاد شدیدی از عملکرد مدرسه کردند.

برپایه این گزارش به نقل از thehindu.com،  نعیم اختر وزیر آموزش و پرورش در این باره گفت: این مسئله‌ای جدی است و مدیریت مدرسه باید در مقابل آن پاسخگو باشد. مردم اینجا آزادی انتخاب درباره زندگی خصوصی‌شان را دارند. کشور ما همانند فرانسه نیست که در آن دولت تصمیم می‌گیرد که مردم چه لباسی باید بپوشند.

پیشتر یک مهندس قانونگذار مستقل این مسئله را در مجلس عنوان کرده و گفت: این اقدام بدون فکر منجر به تهاجمات فرهنگی برای ما می‌شود. پوشیدن حجاب برای زنان مسلمان از اهمیت زیادی برخوردار است و منع لباس مذهبی و حجاب به وضوح تلاشی برای نقض حقوق مذهبی و دخالت در اعتقادات دینی افراد است.

در این میان بسیاری از معلمان مدارس هندی اعلام کرده‌اند که از مدت‌ها پیش برای پوشیدن عبا و لباس مذهبی اسلامی تحت فشار بوده‌اند.

سید علی گیلانی شهاب رئیس جناح حریت نیز خواستار عذرخواهی بدون قید و شرط مسئولین این مدرسه شده و گفت: این ایالت هندوستان دارای اکثریت جمعیت مسلمان بوده و جلوگیری از پوشش اسلامی در آنجا می‌تواند عواقب بسیار وخیمی به همراه داشته باشد.

 

۷۶۴-اعدام فجیع جوان رقه‌ای با چاقو توسط داعش + جنگ صیهونیزیسم با محبت

۳۰ خرداد
در ادامه جنایات داعش، دقایقی پیش یک جوان اهل سنت ساکن شهر رقه در شمال سوریه به بطرز فجیعی اعدام شد.
باشگاه خبرنگاران جوان: در ادامه جنایات داعش علیه ساکنین مناطق تحت سیطره یان گروه، دقایقی پیش یک جوان اهل سنت ساکن شهر رقه در شمال سوریه با فرو کردن چاقو به شکم و قلب بطرز فجیعی اعدام شد.

بنابر این گزارش، اتهام این جوان از سوی داعش "جاسوسی برای ائتلاف آمریکایی مبارزه با داعش عنوان شده و حکم صادر شده علیه وی نیز با حضور صدها نفر از ساکنین رقه شامل تعداد زیادی کودک خردسال به اجرا در آمده است. جلاد داعش با چاقو دو ضربه به ریه و قلب این جوان نگون بخت وارد آورده و وی پس از چند دقیقه جان خود را از دست داده است. هم اکنون جسد این جوان به صلیب کشیده شده و در میدان مرکز شهر رقه در معرض دید همگان قرار گرفته است.
 

داعش

داعش

داعش

داعش

داعش

اخبار مرتبط
 

۷۶۳-وحشت پلیس آمریکایی از اقامه نماز یک زوج + وحشت از محبت به خداوند مهربان

۳۰ خرداد
گروه بین‌الملل: مأمورین پلیس شهر «مدفورد» آمریکا در واکنشی عجیب به روی زوج نمازگزاری که بر سکوی ایستگاه قطار نماز می‌خواندند، اسلحه کشیدند.
وحشت پلیس آمریکایی از اقامه نماز یک زوج

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به نقل از پایگاه خبری «سی‌بی‌اس‌بوستون»، مأمورین پلیس شهر مدفورد در پی گزارش یک عابر خشمگین مبنی بر نماز خواندن زوجی کنار سکوی قطار، با اسلحه در صحنه حاضر شدند.
طاهر علی، یکی از رهبران اسلامی شهر «ووستر» آمریکا گفت: پلیس هر چیز غیر عادی را به عنوان تهدید تلقی می‌کند.
وی افزود: مسلمانان معمولاً در مکان‌های عمومی نماز نمی‌خوانند،‌ اما بعضی‌ مسلمانان عادت دارند هر وقت اذان گفته می‌شود، هر جا که هستند، نماز بخوانند.
طاهر علی در نشست اعضای جامعه اسلامی ووستر نیز گفت: مسلمانان آمریکا از مردم می‌خواهند تا بدانند اسلام با خشونت مخالف است و  اقدامات وحشیانه مانند فاجعه اورلاندو هیچ جایگاهی در اسلام ندارند.

 

۷۶۲-برای افزایش رزق و روزی حتما بخوانید.+ محبت به رزق با برکت

۳۰ خرداد

برای افزایش رزق و روزی حتما بخوانید

۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۰۷:۲۰ ق.ظ

 

معنا و مفهوم رزق

رزق به معنى عطاء و بخشش مستمر است ، و از آنجا که روزى الهى عطاى مستمر او به موجودات است به آن رزق گفته مى شود. البته مفهوم آن تنها در نیازهاى مادى خلاصه نمى شود بلکه هر گونه عطاى مادى و معنوى را شامل مى گردد . بنا بر این هر گونه بهره اى را که خداوند نصیب بندگان مى کند از مواد غذائى و مسکن و پوشاک ، و یا علم و عقل و فهم و ایمان و اخلاص  وفرزند و همسر و خانواده و…به همه اینها رزق گفته مى شود .

قرآن می فرماید « إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتینُ »رازق خداست ، رزّاق مثل خبّاز، حدّاد، بنّا، بقّال، کسی که صبح تا به شب کارش این است که نان می‌پزد و با آهن سر و کار دارد و. . . رزّاق یعنی دائماً روزی می‌دهد . «هُوَ الرَّزَّاقُ» ؛ یعنی دائمی است و قدرت هم دارد و به خودی خود قطع نمی شود مگر عاملی سدّ راه آن شود . ما اگر عقیده داشته باشیم که روزی دهنده (دائمی و با قدرت) خداوند است ، دیگر برای هیچ چیز دروغ نمی‌گوئیم . گاهی ممکن است با دروغ و کلک  در ظاهر پول زیادی هم بدست‌ آید، ولی چون رزق او نیست،از دست می‌ رود.

 

 

دوم: اندازه گیری هم با خداست.

آیات زیادی داریم که خداوند می فرماید:«یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ» شاید بسط رزقی که خداوند فرموده به هر کس بخواهیم آن را بسط می دهیم ، یک بعدش به این معنا باشد که آن رزق حتماً نباید مادی باشد .نوع رزق برای هرکسی فرق می کند و خداوند برای هرکسی یک نوعی از رزق را گسترش می دهد .

سوم: خداوند ضامن رزق است

ضامن رزق همه ى موجودات و اختیار رزق فقط به دست خداوند است ، نه به دست انسان خداوند.

« نَحْنُ قَسَمْنا بَیْنَهُمْ مَعیشَتَهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا»؛ ما معیشت آنها را در حیات دنیا در میانشان تقسیم کردیم .‏

« وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها»؛ هیچ جنبنده‏اى در زمین نیست مگر اینکه روزى او بر خداست !

خداوند می‌فرماید حتی موجوداتی که دست و پا هم ندارند من روزی آنها را می دهم.« وَ کَأَیِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ یَرْزُقُها»

« وَ فِی السَّماءِ رِزْقُکُمْ وَ ما تُوعَدُونَ»؛ و روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مى‏ شود.

نوازاد در شکم مادر چطور روزی می‌خورد ، خداوند روزی می‌دهد . یک راننده تاکسی تعریف می کرد یک روز به خودم گفتم امروز زرنگی کنم پول کرایه را افزایش بدهم .مردم مجبورهستند که بدهند .این کار را انجام دادم ،همه هم ناراضی بودند اما چون چاره نداشتند می دادند ، اما غروب باد و طوفانی شد و شیشه ی ماشین هم پایین بود ، باد زد و پولها را برد و نقش زمین شد . وقتی رفتم که پول ها را جمع کردم و شمردم ، دیدم فقط توانستم آن مقداری که حق واقعی ام بوده را جمع کنم و بقیه از بین رفته و باد برده بود .

ضامن رزق همه ى موجودات و اختیار رزق فقط به دست خداوند است ، نه به دست انسان خداوند

سوال: چرا رزق کم و زیاد می‌شود؟

دعای پدر و مادر بسیار نقش دارد . گاهی اوقات می بینیم یک کسی هر کاری  ،حتی کوچک انجام می دهد برایش خوب و پربرکت می شود وبه قول معروف دست به خاکستر می زند طلا می شود، اما دیگری  بالعکس ؛ هرچه می دود کمتر به مقصود می رسد.

اینها به خیلی عوامل از قبیل ؛ دعای پدر و مادر یا بالعکس عاق والدین شدن ، وجود یا عدم گناه در زندگی و … بستگی دارد .

دادن های زیاد و بی رویه و بدون حساب و کتاب گاهی  به خاطر این است که خدا ما را رها کرده و می خواهند ظرفیت پر شود ؛

مثل مریضی را که دکتر جواب کرده و می‌گویند هر چه می‌خواهد بخورد. خداوند نیز با بعضی از فاسقان و جنایتکاران و آنهایی که به راه نمی آیند می فرماید، هر چه می‌خواهند مصرف کنند تا پیمانه ی آنها پر شود.

گاهی دادن ها و یا ندادن ها به خاطر آزمایش هستند .گشایش برای بعضی سبب طغیان است .

«وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِی الْأَرْضِ». نگوییم چرا خدا به من مثل او نداده ، خوب شاید اگر می داد از خیلی چیزها محروم می شدیم و طغیان می کردیم .

مثل پدری که به  یکی ازفرزندانش سوئیچ نمی‌دهد می‌گوید چون تو شر هستی با ماشین تصادف می‌کنی ، و به دیگری اجازه می‌دهد چون آرام و با وقار است .

داستانی از قرآن

فردی به خدمت رسول الله (ص) آمد که برای توسعه ی رزق او دعا کند. حضرت فرمود: صلاح تو نیست. اصرار کرد

حضرت دعا کرد. اموالش زیاد شد تا برای کنترل آنها  بیرون از مدینه رفت ، تا بالأخره مأمور زکات از طرف حضرت  برای جمع آوری زکات پیش او رفت. او گفت: من زکات نمی ‌دهم. آیه آمد « وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَکُونَنَّ مِنَ الصَّالِحینَ فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ »

نگوییم چرا خدا به من مثل او نداده ، خوب شاید اگر می داد از خیلی چیزها محروم می شدیم و طغیان می کردیم

عوامل گشایش روزی :

تقوا

برای انسان با تقوا از رزق های حساب نشده و بی گمان می آید . گاهی یک  درخت را هر چه آب می‌دهی برگ زرد و یک درخت توی جنگل بدون آبیاری سبز است . بعضی از رزقها دست ماست ، با فرمول و کار و تلاش و بعضی هم دست ما نیست .

گاهی مثل  یوسف در دل چاه می افتد و همه می خواهند که او خار شود وازبین برو اما خدا می خواهد شاه شود و عزیز . همه خواستند یوسف نباشد ام خدا خواست باشدو برق کشی داخل خانه دست ماست ، ولی کارخانه با ما نیست ،ممکن است ما آماده باشیم ولی کارخانه برق را وصل نکند .

 

 

پول خرج کردن(سخاوت) رزق را زیاد می‌کند ؛

روایت داری «اسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ» ،« مِفْتَاحُ الرِّزْقِ الصَّدَقَةُ ». اگر توسعه می‌خواهی باید سخاوت داشته باشیم . فکر نکنیم اگر ندادیم داریم و اگر دادیم نداریم .

صله رحم روزی را زیاد می‌کند

مراعات بهداشت، شستن دست قبل از غذا روزی را زیاد می‌کند

نماز شب روزی را زیاد می‌کند

حسن خلق روزی را زیاد می‌کند

امین بودن روزی را زیاد میکند. مردم می‌گویند این دست و چشمش پاک است

شکر نعمت روزی را زیاد می‌کند .

بین الطلوعین سراغ کار رفتن روزی را زیاد می‌کند.

خورده نانهای سر سفره را خوردن روزی را زیاد می‌کند.

استغفار عواملی را که باعث می شوند روزی کم شود از بین می برد و روزی را زیاد می کند.

نیت بد و گناه روزی را قطع می‌کند

در سوره قلم داستانی را نقل می کند که چند برادر باغ میوهای داشتند . نیت کردند که از این میوه ها به احدی ندهند . چون پدرشان هر سال از این میوه ها به فقرا می داد. پدر که مُرد بچه ها گفتند ما نمی د هیم . بعد گفتند : فقرا می فهمند می آیند در باغ ، گفتند خوب سحر می رویم میوه ها را می چینیم . نیت کردند به فقرا ندهند ، وقتی خوابیدند صاعقهای آسمانی آمد «فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِیمِ فَتَنَادَوا مُصْبِحِینَ »قرآن می گوید سحر بلند شدند و دیدند که باغ آنها خاکستر شده است .

عواملی که رزق را کم می کند و یا باعث فقر می شود.

عوامل فقر و تنگدستی کدامند؟

۱ـ گناه

یکی از عوامل کاهش روزی گناه و معصیت الهی است. هر گناهی کیفر و آثاری دارد که در دنیا و آخرت دامن گیر انسان می شود.

امام رضا (علیه السلام) می‌فرماید: «ان مؤمنَ لینوی الذنب فیحرم رزقه»

همانا مؤمن نیت گناه می‌کند و از رزقش محروم می شود.

امام باقـر(علیه السلام) می‌فـرماید:«ان العبد لیذنب الذنب فیزوی عنـه الرزق» بنـده مرتـکـب گنـاه می‌شود، روزی وی ازاو زده می شود.

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:«توقوا الذنوبَ فما من بلیَّه و لانقص رزق الا بذنب حتی الخرش والکبوه و المصیبه»

از گناهان بپرهیزید، زیرا هیچ بلا و کم شدن روزی حتی خراش‌ها و زخم‌های بدن و سقوط و افتادن و هر مصیبتی از گناهان سرچشمه می گیرد. هنگامی که انسان با گناه و معصیت های الهی از ساحت مقدس خداوند فاصله می گیرد، رزق و روزی حلال هم که در سایه توجه به خدا به دست می آید، از دسترس او دور می شود و زندگی او رنگ خدایی را از دست داده و رنگ شیطانی و زشتی به خود می گیرد و مصداقی از آیه: «‌و من اعرض عن ذکری فإن له و معیشه ضنکا» ؛ هرکس از یاد من روی گرداند زندگی ذلت باری خواهد داشت می گردد.

حضرت صادق(علیه‌السلام) می فرماید: «مؤمن به خاطر قصد و نیت گناه از روزی خویش محروم می‌شود.

نیت گناه رزق را کم می کند .

۲ـ کفران نعمت

از عوامل کاهش روزی، کفران نعمت‌های الهی است، قرآن کریم در این باره می‌فرماید: خداوند قریه‌ای را به عنوان مثال مطرح می نماید که دارای امنیت و آسایش بودند و روزی فراوانی به ایشان می‌رسید، آنان نسبت به نعمت‌های الهی کفران ورزیدند، از این رو خداوند لباس گرسنگی و ترس را بر آنان پوشاند.

هنگامی که شخص کفران نعمت می کند، لیاقت داشتن آن را ندارد، خداوند نیز رحمت و نعمت خویش را از او دریغ می کند. کفران نعمت تنها به ناسپاسی زبانی نیست، بلکه به کار بستن نعمت های الهی در غیر مسیر طاعت و بندگی و خدمت به خلق خدا، از نمونه‌های بارز کفران و ناسپاسی در مقابل نعمت های الهی است.

۳- اسراف

اسراف و دور ریختن نعمت و به کارگرفتن اعضای بدن در مسیرگناه، چشم در نگاه به نامحرم، زبان در گفتن ناحق و غیبت و دروغ و… دست در ظلم به دیگران، اندیشه در گناه، گوش در شنیدن آن چه حرام است و استفاده از اموال در گناه و عصیان، همه و همه مصداق کفران و ناسپاسی نعمت پروردگار است.(سوره نحل، آیه ۱۱۲)

اسراف یعنی خارج شدن از مسیر طبیعی، هنگامی که نعمت‌ها را در غیر مسیر آن به کار بگیریم رشد نمی‌کند، بلکه به سوی زوال پیش می رود.

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) می فرمایند:« اسراف سبب فقر و نیازمندی است و میانه روی باعث بی نیازی می شود»

۴- ربا

از عوامل دیگر فقر ربا خوردن است، خداوند برکت را از سود به دست آمده از معامله و قرض ربوی، برداشته است.

عثمان به عیسی نقل می کند شخصی به امام صادق عرض کرد: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: یمحق الله الربا و یربی الصدقات؛ خداوند ربا را نابود کرد، ولی صدقات را زیاد می‌کند». ولی می‌بینیم که بعضی ربا می خورند و اموالشان به ظاهر زیاد می شود. امام در پاسخ فرمودند: «چه نابودی از این بالاتر که یک درهم ربا دین انسان را نابود می‌کند و اگر توبه کند، باز هم اموالش از بین رفته و نابود می‌شود»

۵- تظاهر به فقر

برخی افراد در هر سخن و صحبتی خویش را فقیر و تهی دست جلوه می‌دهند، این رفتار ناپسند خود ناسپاسی در پیشگاه الهی است، بلکه جلوه ای از زشت ترین درویی‌ها است.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) می فرمایند: «من تفاقر افتقر»  کسی که خود را به فقرو تهی دستی بزند، فقیر و نیازمند می‌شود.

امیرالمؤمنان علی(علیه السلام) می فرمایند:« تظاهر به فقر، سبب فقر می شود»

۶-درخواست از دیگران

یکی از عوامـل فقر این است که انسان خدای متعال را فرامـوش کند و تصـور کند که دیگران بدون خواست خداوند می توانند حاجت او را برآورند، خداوند این گونه افراد را به همان کسی واگذار می کند که امید دارند و دیگر یاری خویش را از آنان دریغ می کند.

امیرالمؤمنان علی(علیه السلام) می فرمایند: «درخواست از دیگران کلید فقر است و روزی را نابود می‌کند».

در سخنی از رسول اکرم در این باره آمده است که ایشان فرمودند:«هر کس در خواهش را به روی خویش بگشاید، خداوند نیز در فقر را به سوی او باز می کند».

۷- تحقیر نعمت‌ها

نباید به کوچک بودن و کم بودن نعمت نگاه کرد، بلکه باید به فرستنده و عطاکننده‌ی آن نگریست، گاهی شخص بزرگی تنها یک کتاب را به انسان هدیه می‌کند ولی انسان تا آخر عمر از آن محافظت می‌کند و آن را گرامی و سبب افتخار می‌داند. چه بسا نعمت‌های کوچکی که سبب و راهی به نعمت‌های بزرگ می‌شود و بی توجهی و بی ارزش دانستن آنها محرومیت می‌آورد.

امام رضا(علیه السلام) می‌فرمایند: «لاتستقلوا قلیل الرزق فتحرموا کثیره». رزق و روزی کم راناچیز مشمارید، زیرا این کار شما را از نعمت‌های فراوان محروم می سازد.

۸- نفرین پدر و مادر

همانطور که نیکی به پدر و مادر انسان را ثروتمند و عاقبت به خیر می‌کند، آزار و رنجاندن آنها سبب فقر و تهیدستی می شود، بی شک نفرین آنها دامن انسان را می‌گیرد و باعث ذلت و خواری و فقر می‌گردد.

رسول خدا(صلی الله علیه وآله) می فرماید:«از نفرین پدر و مادر دوری کنید، زیرا به طورحتم به اجابت می‌رسد و تأثیر نفرین آن‌ها از شمشیر برنده‌تر است»

حضرت کاظم در بیان آثار نارضایتی و عقوق والدین می‌فرماید: «العقوق یعقب القله و یؤدی الی الذله» عقوق والدین کمی و تنگ دستی را به دنبال دارد و انسان را به ذلت و خواری می‌کشاند.

۹- عادت به دروغ و قسم دروغ‌

برخی انسان‌ها برای فروختن جنس خود چند قسم دروغ می خورند و تا آنجا پیش می‌روند که قسم دروغ به عادتی همیشگی برای آنان تبدیل می شود، آنان دروغ می‌گویند تا به اهداف خویش دست یابند، اما غافل از آن که کارگردان عالم وجود، خیر و برکت را در صدق و راستی قرار داده است.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله) می فرمایند: «الکذب ینقص الرزق» دروغ گفتن روزی انسان را کم می‌کند.

۱۰- ولخرجی

یکی از عوامل فقر، ولخرجی و استفاده از ثروت و مال، بدون تفکر و اندیشه است. «ولخرجی» ‌استفاده‌ی نابجا است که تبذیر نیز نامیده می شود.

حضرت علی (علیه السلام) می‌فرمایند: «کسی که به تبذیر و ولخرجی افتخار کند با ورشکستگی خوار و ذلیل می‌شود»

رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نیز می‌فرمایند: «کسی که در مخارج زندگی میانه روی کند، خداوند رزق و روزی به او عنایت می کند و هر کس را که تبذیر و ولخرجی کند، از روزی محرومش می‌سازد.

۱۱- خواب قبل از طلوع آفتاب

ما بسیاری از رمز و رازهای این عالم را نمیدانیم و از آنچه در اطرافمان رخ می دهد، بی‌خبریم. صبحگاهان، قبل از طلــوع خورشید، فرشتگان در رفت و آمد بین زمین و آسمان هستند و روزی انسان‌ها را بین آنهـا تقسیم می کنند.

امام رضا (علیه السلام) درباره‌ی این آیه ی قرآن: « فالمقسمات أمراً»؛ قسم به فرشتگانی که امور را تقسیم می کنند، می‌فرماید: «فرشتگان روزی آدمیان را بین طلوع فجر و طلوع آفتاب تقسیم می‌کنند، هر کس در این وقت بخوابد از روزی خویش غفلت ورزیده است»

امام صادق(علیه السلام) نیز می‌فرمایند: «خواب بامدادان نیکو و مبارک نیست، روزی را بر می‌گرداند، رنگ انسان را زرد می کند، رنگ صورت را تغییر می دهد، خواب انسان‌های بدبخت است زیرا خداوند روزی انسان‌ها را بین طلوع فجر و طلوع آفتاب تقسیم می‌کند، مبادا در آن هنگام درخواب باشی»

امیرالمؤمنان علی (علیه السلام) نیز در اثر گذاری این خواب بر روزی انسان فرمودند: «خواب قبل از طلوع خورشید سبب فقر و تنگدستی می شود»

منبع: تبیان و آزادی نیوز

 

۷۶۱-تکیه ای در فلسطین که روزانه ۶۰۰۰ افطاری می دهد+محبت به طعام دادن در دستورات اسلامی

۲۹ خرداد

تکیه ابراهیمی از برجسته ترین نمادهای شهر "الخلیل" فلسطین است که در ماه مبارک رمضان نام آن بیشتر بر سر زبان ها می افتد؛ چراکه روزانه ۶۰۰۰ وعده افطار میان نیازمندان تقسیم می کند.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری «حوزه»، شهر الخلیل از شهرهای جنوب کرانه باختری فلسطین، شهری است که با وجود تمام محرومیت ها، محدودیت ها و اشغالگری صهیونیست ها این گونه شهرت یافته که هیچ کس در آن گرسنه نمی ماند و این صفتی است که نشان از سخاوت و بخشندگی مردم مسلمان این شهر دارد.

تکیه ابراهیمی

اما برخی بر این باورند که الخلیل این ویژگی خود را مدیون تکیه ابراهیمی است که روزانه هزاران فقیر فلسطینی برای به دست آوردن یک وعده غذا، خود را به آن می رسانند.

این تکیه از برجسته ترین نمادهای شهر الخلیل است که در ماه مبارک رمضان نام آن بیشتر بر سر زبان ها می افتد؛ چراکه روزانه ۶۰۰۰ وعده افطار میان نیازمندان تقسیم می کند.

عمار الخطب یکی از مسئولان این تکیه گفت: این تکیه در طول سال به جز عید فطر و قربان فعالیت می کند و در ماه رمضان فعالیت ما مضاعف می شود و البته غذاهای ما نیز از کیفیت خوبی برخوردار است.

الخطب افزود: تاریخ این تکیه که زیر نظر اوقاف فلسطین قرار دارد به حکومت ایوبی در سال ۱۱۷۴ و ۱۲۵۰ میلادی بر می گردد و از آن زمان تا کنون این تکیه وعده های افطاری را میان نیازمندان تقسیم می کند.

وی درباره نام این تکیه نیز گفت نام آن برگرفته از مسجد ابراهیمی است که تکیه در مجاورت آن قرار دارد که منسوب به ابراهیم پیامبر می باشد و اکنون اسرائیلی ها آن را به دو بخش تقسیم کرده اند که یک بخش آن به مسلمانان و بخش دیگر به یهودیان تعلق دارد و در این مسجد قبور و ضریح هایی منسوب به حضرت ابراهیم و اسحاق و یعقوب و یوسف (علیهم السلام) و تعدادی از همسران آنها وجود دارد.

 

۷۶۰-تصاویری از عملیات آزادسازی فلوجه+ محبت به مخلوقات

۲۹ خرداد

http://media.hawzahnews.com/Original/1395/03/30/IMG10354182.jpg

 

۷۵۹-نگاهی به شهرها در ۳۰ سال آینده + محبت در سی سال آینده

۲۹ خرداد

ساختمان‌ها در آینده فاقد پنجره خواهند بود و نمایشگرهای واقعیت مجازی جای آنها را خواهند گرفت.

به گزارش ایسنا، عصر ایران نوشت: «یان پیرسون، یک آینده‌شناس با سابقه دقت ۸۵ درصد، گزارشی از آن چه می‌توانیم در سال ۲۰۴۵ از شرایط شهرها انتظار داشته باشیم را ارائه کرده است. پیرسون این گزارش را با همکاری Hewden، یک شرکت کرایه تجهیزات ساخت و ساز تهیه کرده است که تصویری از آن چه را در ۳۰ سال آینده می‌توان در صنعت ساخت و ساز انتظار داشت، ارائه می‌کند. بر اساس این گزارش می‌توان دریافت با پیشرفت‌هایی که در حوزه‌هایی مانند رباتیک و هوش مصنوعی صورت گرفته است، ساختمان‌های شهری آینده هر چه بیشتر با فناوری گره خواهند خورد.


ساختمان‌ها با یک شخصیت هوش مصنوعی اداره خواهند شد. بنا بر پیش‌بینی‌های گزارش پیرسون ساکنان ساختمان قادر به صحبت با آن و ارائه درخواست‌هایی مانند تغییر دمای محیط داخلی خواهند بود.

ساختمان‌های فوق بلند همانند شهرهای کوچک عمل خواهند کرد. با توجه به تقاضای بالا و هزینه‌های بالای زمین، ساختمان‌های فوق بلند ممکن است به منزلگاه کارگران قشر کم و متوسط درآمد تبدیل شوند. آنها همانند شهرهایی کوچک با طبقات اختصاصی برای کار، فضای مسکونی و دفاتر اداری عمل خواهند کرد.

پنجره‌های ساختمان‌ها با نمایشگرهای واقعیت مجازی جایگزین خواهند شد. در فیلم «بازگشت به آینده ۲» خانه آینده مارتی به پنجره واقعیت مجازی مجهز شده بود که می‌توانست به هر چشم‌اندازی تغییر کند. بنا بر گزارش پیرسون، ساختمان‌ها در آینده فاقد پنجره خواهند بود و نمایشگرهای واقعیت مجازی جای آنها را خواهند گرفت.

مردم می‌توانند پوشش‌هایی ویژه را اسپری کنند که برای جمع‌آوری انرژی خورشیدی کارایی دارند. امکان معرفی پوشش‌های خورشیدی به پیشرفت‌های نانوفناوری برای خلق مواد مبتنی بر نانوذرات بستگی خواهد داشت.

گرمایش تابشی و روشنایی هوشمند هنگامی که در حال قدم زدن در اتاق هستید، شما را دنبال می‌کنند. در آینده مسیر گرما و نور به سوی شما متمرکز خواهد شد و از این رو می‌توانید با هر میزان دما و نور که مد نظر دارید در اطراف قدم بزنید. گزارش پیرسون به جزئیات چگونگی کارکرد این فناوری اشاره‌ای نداشته اما در حال حاضر روند گسترده پژوهش و توسعه برای بهبود روشنایی دنبال می‌شود.

کارگران ساختمانی اسکلت‌های خارجی به تن خواهند کرد که امکان حمل تجهیزات سنگین را به آنها می‌دهد. در حقیقت، اکنون نیز شاهد چنین فناوری‌هایی هستیم. پاناسونیک در حال توسعه یک اسکلت رباتیک است که بلند کردن و حمل اشیا سنگین را آسان‌تر می‌کند. وزارت دفاع آمریکا نیز دو سال تا زمان رونمایی از لباس مرد آهنی خود فاصله دارد که بلند کردن اجسام سنگین را ممکن می‌کند.

مشاغل خطرناک در ساختمان‌سازی به ربات‌ها سپرده خواهد شد. گزارش پیرسون به این نکته اشاره داشته است که ربات‌ها در کنار انسان‌ها در یک سری از پروژه‌ها به کار گرفته خواهند شد و البته می‌توانند مشاغلی که با خطر بالای انفجار و ریزش آوار مواجه هستند را بر عهده بگیرند.

چاپ سه بعدی و مجموعه‌های مونتاژ ربات روند سریع ساخت و ساز را ممکن خواهند کرد. همان گونه که اشکال جدید بتن و دیگر مواد توسعه یافته‌اند، استفاده از چاپ سه بعدی در زمینه ساخت و ساز احتمالا به پیشرفت سریع این بخش کمک خواهد کرد.»

انتهای پیام