RSS
 

بایگانی برای اسفند ۲۰ام, ۱۳۹۶

۲۰۱۹-محبت حقیقی در غزل ۴۷۳ خواجه حافظ

۲۰ اسفند
پندها و پیام های غزل ۴۷۳

۱- وقت را غنیمت دان، آن قدر که بتوانی              حاصل از حیات، ای جان، این دم است، تا دانی

سوال یک: آیا شهروندان بدون آموزش قادر هستند، وقت را در سطح غنائم درک و فهم نموده و از آن حراست کنند؟

سوال دوم: آیا دانش اموزان و دانشجویان بدون اجبار قادرند وقت خود راغنیمت دانسته و از بهره برداری آن لذت ببرند؟

سوال سوم:آیا انسان بدون اجبار سود پرستی وقت خویش را به عنوان سرمایه احترام می کند؟

۲- کام بخشی گردون، عمر در عوض دارد                    جهد کن، که از دولت، داد عیش بستانی

سوال چهارم: آیا در دنیا مادی امکان دارد قاعده داد و ستد از برای انسانی استثناء داشته باشد؟

سوال پنجم: چگونه رابطه وقت در محیط اجتماعی و فضاهای آموزشی با قاعده داد و ستد جهان ناسوت تعامل عاقلانه و جاودان دارد؟

سوال ششم: جناب خواجه حافظ قصد ارشاد خلق را دارد یا اینکه حال خود را بیان نموده و یا هر دو احتمال موجود و مشهود است؟

سوال هفتم:چگونه محبت حقیقی در استفاده از وقت قابل مشاهده می باشد؟

http://s4.picofile.com/file/8178360034/Norooz_Kamalolmolk1.bmp