RSS
 

۲۱۴۵- حضرت خدیجه و محبت حقیقی به همسر+محبت حقیقی و ازدواج

۲۷ اردیبهشت
آیت الله مکارم: حضرت خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر(ص) دوشیزه بود

آیت الله مکارم: حضرت خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر(ص) دوشیزه بود

باید از حضرت خدیجه(س) الگو گیری شود تا اگر مملکت مان در فشار های نظامی و اقتصادی قرار گرفت، مانند این بانوی بزرگوار مقاومت داشته باشیم.

آیت الله مکارم شیرازی آیت الله مکارم: حضرت خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر(ص) دوشیزه بود

به گزارش سرویس دینی جام نیوز، «آیت الله العظمی مکارم شیرازی» صبح امروز در همایش ملی صدف کوثر بیان کردند: مشکل اول جهان اسلام تکفیری‌ها هستند، که زادگاه تکفیر هم، عربستان سعودی و آل سعود است.

«آیت الله مکارم شیرازی» از مراجع تقلید شیعه امروز – پنج‌شنبه ۲ دی – در همایش ملی صدف کوثر ضمن تبریک و تهنیت به مناسبت اعیاد ربیع، از موسسین، مقاله نویسان و شرکت کنندگان این همایش جهت برگزاری هرچه بهتر این کنگره عظیم تقدیر و تشکر کرد.

ایشان بیان کردند: از ویژگی های این همایش اینست که برای بانویی برگزار شده که عده ای خدمات ارزنده ایشان را فراموش کرده اند و به همین دلیل میتوان ایشان را بانوی فراموش شده نامید، لذا خدمت به این بانوی جلیل القدر بسیار ارزنده و ارزشمند است.

معظم له اظهار داشتند: این بانوی بزرگوار از مصادیق کلام امیرالمومنین علی(ع) در نهج البلاغه هستند، که می‌فرمایند: “در مسیر هدایت از کمی افراد نهراسید “. ایشان هم در صدر اسلام از کمی افراد نترسید و پیغمیر را در شرایطی که پیامبر اکرم(ص) تنها بودند یاری نمودند و همچون کوه در کنار ایشان ایستادند.

«آیت الله مکارم شیرازی» خاطرنشان کردند: معروف است که هر زمان پیغمبر به خانه می آمدند، بدن پیغمبر به خاطر سنگ هایی که از کفار خورده بودند مجروح بود و این حضرت خدیجه(س) بودند که مرهم زخم و سنگ صبور ایشان بودند و پیغمبر را دلداری می دادند.

مرجع عالیقدر بیان کردند: حضرت خدیجه(س) زنده نماند که دوران عظمت و پیروزی پیغمبر را ببیند و در دوران سختی پیغمبر، مخصوصا آن زمانی که در شعب ابوطالب بودند، رنج و مشقت های فراوان کشیدند. و با غم و اندوهی جان کاه جان باختند و پیغمبر و دخترش حضرت فاطمه(س) را داغدار ساختند در حالی که در وظیفه خود در یاری پیامبر از هیچ تلاشی دریغ نکردند.

ایشان ابراز داشتند: بنابر برخی نقل ها حضرت خدیجه(س) قبل از ازدواج با پیامبر اکرم(ص) دو بار ازدواج کرده است و هنگام ازدواج ۴۰ ساله و دارای فرزندانی از ازدواج های قبلی خود بودند؛ ولی این مطالب براساس تواریخ و تاریخ نویسان درست نمی باشد و غلط است.

معظم له ادامه دادند: مطابق گفته اندیشمندان و تاریخ نویسان حضرت خدیجه(س) در زمان ازدواج با پیامبر(ص) یا ۲۵ ساله یا ۲۸ ساله و دوشیزه بودند. در بعضی تواریخ دیگر هم ۲۷ سالگی ایشان را در زمان ازدواج ذکر کرده اند و شیعه و اهل سنت به این نکته اشاره کردند و بر این مسئله اجماع دارند. و دو نفری که گفته شده همسران ایشان بوده اند، همسران خواهر ایشان بودند و فرزندان هم فرزندان خواهر ایشان بودند که البته خواهم گفت این تحریف تاریخی از جانب چه کسانی می باشد.

«آیت الله مکارم شیرازی» گفتند: خدیجه کبری(س) به قدری شیفته پیغمبر بودند، علی رغم نکوهش زنان عرب که چرا با مردی فقیر و یتیم ازدواج می کنی؟ به زخم زبان ها توجهی نکردند و حتی مهریه ایشان که ۹۰ مثقال طلا بود را خودشان به پیامبر هدیه کردند تا پیغمبر مهریه را به ایشان پرداخت کنند و این نشان از علاقه مندی این حضرت به پیامبر اکرم(ص) بود.

مرجع عالیقدر بیان کردند: این بانوی جلیل القدر در تمام دوران زندگانی اش با پیامبر، دائم در سختی و فشار بودند. حتی در زمان وضع حمل حضرت زهرا(س) کسی از زنان عرب به یاری ایشان نیامد تا در نهایت ۴ بانوی بهشتی به یاری ایشان شتافتند.

معظم له با اشاره به اینکه ۱۲۰ فضیلت در تواریخ برای حضرت خدیجه(س) ذکر شده، در بیان فضائل حضرت خدیجه(س) ابراز داشتند: عفت و پاکدامنی این بانو در شرایط عصر جاهلیت که مملو از فساد بود زبانزد خاص و عام بود و مردم لقب طاهره را قبل از بعثت به ایشان داده بودند آن هم به خاطر شدت پاکی و طاهریت ایشان بود.

«آیت الله مکارم شیرازی» افزودند: حضرت خدیجه(س) ام المومنین، بسیار عاقل، جلیل القدر، سخاوتمند، از اهل بهشت، کسی است که پیامبر او را ستوده و از زنان دیگرش برتری داده، قبل از حیات حضرت خدیجه(س) و در زمان حیات ایشان پیامبر با کسی ازدواج نکرد و فرزندان پیامبر هم از ایشان بوده اند. ایشان مادر حضرت زهرا(س) بوده اند و حضرت زهرا(س) هم ام الائمه هستند.

مرجع عالیقدر ادامه دادند: حضرت خدیجه(س) ۱۵ سال قبل از بعثت و ۱۰ سال هم بعد از بعثت در سال های رنج و سختی پیامبر(ص) در کنار ایشان بودند و رنج هایی که پیامبر می دیدند را مرهم بودند. ایشان حاضر بودند در راه پیامبری ایشان جان خود را فدا کنند و پیغمبر را با تمام وجود دوست داشتند.

ایشان خاطرنشان کردند: رحلت حضرت خدیجه(س) به قدری برای پیغمبر اکرم سخت بود که آن حضرت نتوانستند بعد از ایشان در مکه بمانند و به مدینه هجرت کردند، حتی همسران بعدی پیامبر هم نتوانستد از رنج و اندوه پیامبر کم کنند.

معظم له درباره دلیل تحریفات علیه حضرت خدیجه(س) اعلام داشتند: متعصبان مخصوصا بنی امیه با تاریخ اسلام بازی کردند. مرحوم امینی در این باره می فرماید “کسانی که به هر نوعی با امیرالمومنین(ع) در ارتباط بودند را بنی امیه با تحریفات تاریخی تلاش کردند لکه ننگی به دامن پاکشان بزنند, از جمله ابوذر که می گفتند کمونیست است؛ چون ابوذر عاشق امام علی(ع) بود.

«آیت الله مکارم شیرازی» ادامه دادند: حضرت خدیجه(س) هم به همین صورت که وصله ۴۰ سالگی و ازدواج قبلی به ایشان چسبانده اند و حتی درباره پیغمبر هم می گویند که به خاطر مال و ثروت آن حضرت با ایشان ازدواج کرده است.

مرجع عالیقدر در بخش دیگر سخنان خود گفتند: زندگانی حضرت خدیجه(س) واقعا الگوی مناسبی برای زنان و مردان است، به فرموده قرآن که می‌فرماید زندگی حضرت آسیه(س) الگوی مومنان است، و حضرت مریم(س) هم به خاطر استقامت اش الگوی دیگری برای زنان و مردان در قرآن است.

ایشان ادامه دادند: باتوجه به اینکه حضرت خدیجه(س) در همه ابعاد الگو است؛ باید از ایشان الگو گیری شود تا اگر مملکت مان در فشار های نظامی و اقتصادی قرار گرفت، مقاومت کنیم و کم نیاوریم و مانند این بانوی بزرگوار مقاومت داشته باشیم.

معظم له در بخش دیگر سخنان خود خاطرنشان کردن: مشکل اول جهان اسلام تکفیری‌ها هستند، دشمنان هم آنان و کشورهای اسلامی را تحریک و آتش اختلاف را در شیعه و سنی روشن می‌کنند. برای مبارزه با تکفیر باید در سه جبهه فعالیت کرد، جبهه سیاسی و نظامی و جبهه فرهنگی که از آن دو مهمتر است چراکه اگر جریان تکفیر ریشه یابی نشود، و تا افکار انحرافی گروه تکفیری سوزانده نشود مبارزه نظامی و سیاسی نتیجه ندارد. زادگاه افکار این گروه تکفیری با آل سعود آغاز شده و طی پژوهشی که دو گروه علمی داشته اند ۸۹ سند قابل قبول وجود دارد که زادگاه تکفیر، عربستان سعودی است.

 

«آیت الله العظمی مکارم شیرازی» در پایان پیان کردند: امیدواریم به دنیا ثابت کنیم ریشه اصلی کجاست و نابودی آل سعود یکی از راه های ریشه کنی داعش و جریان تکفیر است.

آيا حضرت خديجه (س) قبل از پيامبر(ص) با فرد ديگري ازدواج كرده بود؟
سؤال كننده: مصطفي

پاسخ:

خديجه برترين همسر

حضرت خديجه كبري سلام الله عليها، برترين همسر رسول خدا صلي الله عليه وآله و يكي از چهار زن برتر بهشتي است. او نخستين كسي است كه به رسول خدا ايمان آورد و تمام اموال و دارائي هاي خود را در راه پيشرفت اسلام هديه كرد.

در باره مقام آن حضرت همين بس كه خداوند به او سلام فرستاده و وعده قصري بهشتي به او داده است.

علامه مجلسي رضوان الله تعالي عليه در اين باره مي نويسد:

عَنْ زُرَارَةَ وَحُمْرَانَ وَمُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عليه السلام) قَالَ حَدَّثَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله) قَالَ إِنَّ جَبْرَئِيلَ (عليه السلام) قَالَ لِي لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي حِينَ رَجَعْتُ وَقُلْتُ يَا جَبْرَئِيلُ هَلْ لَكَ مِنْ حَاجَةٍ قَالَ حَاجَتِي أَنْ تَقْرَأَ عَلَي خَدِيجَةَ مِنَ اللَّهِ وَمِنِّي السَّلَامَ

وَحَدَّثَنَا عِنْدَ ذَلِكَ أَنَّهَا قَالَتْ حِينَ لَقَّاهَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ لَهَا الَّذِي قَالَ جَبْرَئِيلُ فَقَالَتْ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ وَ مِنْهُ السَّلَامُ وَ إِلَيْهِ السَّلَامُ وَعَلَي جَبْرَئِيلَ السَّلَامُ.

امام باقر عليه السلام از ابوسعيد خدري نقل مي كند: رسول خدا فرمود: درشب معراج وقتي كه باز مي گشتم به جبرئيل گفتم: آيا خواسته اي از من داري؟ گفت: درخواست من اين است كه سلام خدا و مرا به خديجه برساني، رسول خدا وقتي كه پيام جبرئيل را به خديجه ابلاغ فرمود، در پاسخ گفت: خداي بزرگ مصدر سلامتي است و همه سلامتيها از او است و تمام سلامتيها به او باز مي گردد، و بر جبرئيل درود و سلام.

المجلسي، محمد باقر (متوفاي ۱۱۱۱هـ)، بحار الأنوار، ج ۱۶، ص ۷، باب ۵ – تزوجه ص بخديجة رضي الله عنها، تحقيق: محمد الباقر البهبودي، ناشر: مؤسسة الوفاء – بيروت – لبنان، الطبعة: الثانية المصححة، ۱۴۰۳ – ۱۹۸۳ م.

محمد بن اسماعيل بخاري مي نويسد:

۳۶۰۹ حدثنا قُتَيْبَةُ بن سَعِيدٍ حدثنا محمد بن فُضَيْلٍ عن عُمَارَةَ عن أبي زُرْعَةَ عن أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال أتي جِبْرِيلُ النبي صلي الله عليه وسلم فقال يا رَسُولَ اللَّهِ هذه خَدِيجَةُ قد أَتَتْ مَعَهَا إِنَاءٌ فيه إِدَامٌ أو طَعَامٌ أو شَرَابٌ فإذا هِيَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عليها السَّلَامَ من رَبِّهَا وَمِنِّي وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ في الْجَنَّةِ من قَصَبٍ لَا صَخَبَ فيه ولا نَصَبَ.

جبرئيل خدمت رسول خدا آمد و عرض كرد: اي رسول خدا ! اين خديجه است كه آمده و ظرفي با خود دارد كه در آن، گوشت يا غذا يا نوشيدني است (شك از راوي است)؛ پس چون نزد تو آمد، از جانب پروردگارش و نيز از سوي من به او سلام برسان و او را به خانه اي در بهشت از درّ و ياقوت و طلا كه از هر هياهو و رنجي ايمن است بشارت بده.

البخاري الجعفي، محمد بن إسماعيل ابوعبدالله (متوفاي۲۵۶هـ)، صحيح البخاري، ج ۳ ص ۱۳۸۹ و ج ۶ ص ۲۷۲۳، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة – بيروت، الطبعة: الثالثة، ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷.

خديجه، يكي از بهترين زنان بهشتي

محمد بن اسماعيل بخاري در روايت ديگري نقل مي كند كه حضرت خديجه سلام الله عليها و حضرت مريم سلام الله عليها برترين زنان بهشتي هستند:

۳۲۴۹ حدثني أَحْمَدُ بن أبي رَجَاءٍ حدثنا النَّضْرُ عن هِشَامٍ قال أخبرني أبي قال سمعت عَبْدَ اللَّهِ بن جَعْفَرٍ قال سمعت عَلِيًّا رضي الله عنه يقول سمعت النبي صلي الله عليه وسلم يقول خَيْرُ نِسَائِهَا مَرْيَمُ ابْنَةُ عِمْرَانَ وَخَيْرُ نِسَائِهَا خَدِيجَةُ.

عبد الله بن جعفر از علي (عليه السلام) نقل مي كند كه فرمود: از رسول خدا شنيدم كه مي فرمود: بهترين بانوان بهشت مريم دختر عمران و خديجه است.

البخاري الجعفي، محمد بن إسماعيل ابوعبدالله (متوفاي۲۵۶هـ)، صحيح البخاري، ج ۳ ص ۳۲۴۸، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة – بيروت، الطبعة: الثالثة، ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷.

آري، موقعيت حضرت خديجه را هيچ يك از همسران رسول خدا نداشتند؛ زيرا رسول خدا صلي الله عليه وآله همواره به ياد خديجه بود و از او به نيكي ياد مي كرد، همين مسأله سبب شده بود كه حسادت هاي زنانه برخي از همسران آن حضرت برانگيخته شده و به رسول خدا اعتراض نمايند كه چرا اين همه از خديجه ياد مي كند.

اعتراف عائشه به برتري حضرت خديجه:

بخاري به نقل از عائشه مي نويسد:

۳۶۰۵ حدثنا سَعِيدُ بن عُفَيْرٍ حدثنا اللَّيْثُ قال كَتَبَ إلي هِشَامٌ عن أبيه عن عَائِشَةَ رضي الله عنها قالت ما غِرْتُ علي امْرَأَةٍ لِلنَّبِيِّ صلي الله عليه وسلم ما غِرْتُ علي خَدِيجَةَ هَلَكَتْ قبل أَنْ يَتَزَوَّجَنِي لِمَا كنت أَسْمَعُهُ يَذْكُرُهَا وَأَمَرَهُ الله أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ من قَصَبٍ وَإِنْ كان لَيَذْبَحُ الشَّاةَ فَيُهْدِي في خَلَائِلِهَا منها ما يَسَعُهُنَّ.

عايشه مي گويد: بر هيچ زني آن قدر حسد نورزيدم كه بر خديجه حسد ورزيدم، او را درك نكردم و قبل از ازدواج من با رسول خدا از دنيا رفته بود، ولي حسدم به اين سبب بود كه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) او را بيشتر ياد مي كرد و خداوند او را به خانه اي بهشتي از طلا و درّ و ياقوت بشارت داده بود و هر گاه گوسفندي را ذبح مي نمود براي دوستان خديجه هديه مي فرستاد.

البخاري الجعفي، محمد بن إسماعيل ابوعبدالله (متوفاي۲۵۶هـ)، صحيح البخاري، ج ۳ ص ۱۳۸۸، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة – بيروت، الطبعة: الثالثة، ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷.

در روايت ديگر نقل مي كند:

۳۶۱۰ وقال إِسْمَاعِيلُ بن خَلِيلٍ أخبرنا عَلِيُّ بن مُسْهِرٍ عن هِشَامٍ عن أبيه عن عَائِشَةَ رضي الله عنها قالت اسْتَأْذَنَتْ هَالَةُ بِنْتُ خُوَيْلِدٍ أُخْتُ خَدِيجَةَ علي رسول اللَّهِ صلي الله عليه وسلم فَعَرَفَ اسْتِئْذَانَ خَدِيجَةَ فَارْتَاعَ لِذَلِكَ فقال اللهم هَالَةَ قالت فَغِرْتُ فقلت ما تَذْكُرُ من عَجُوزٍ من عَجَائِزِ قُرَيْشٍ حَمْرَاءِ الشِّدْقَيْنِ هَلَكَتْ في الدَّهْرِ قد أَبْدَلَكَ الله خَيْرًا منها

عائشه مي گويد: هاله خواهر خديجه اجازه شرفيابي به محضر رسول خدا را گرفت، رسول خدا بياد خديجه افتاد و بر افروخته شد، فرمود: خدايا هاله آمده است، من ناراحت شدم و گفتم: چقدر از پير زني از پير زنان قريش كه دندانهايش افتاده بود ياد مي كند، او مرده است و خدا بهتر از او را به تو داده است.

البخاري الجعفي، محمد بن إسماعيل ابوعبدالله (متوفاي۲۵۶هـ)، صحيح البخاري، ج ۳ ص ۱۳۸۹، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة – بيروت، الطبعة: الثالثة، ۱۴۰۷ – ۱۹۸۷.

احمد بن حنبل به نقل از عائشه مي نويسد:

۲۴۹۰۸ حدثنا عبد اللَّهِ حدثني أبي ثنا علي بن إِسْحَاقَ انا عبد اللَّهِ قال انا مُجَالِدٌ عَنِ الشعبي عن مَسْرُوقٍ عن عَائِشَةَ قالت كان النبي صلي الله عليه وسلم إذا ذَكَرَ خَدِيجَةَ أَثْنَي عليها فَأَحْسَنَ الثَّنَاءَ قالت فَغِرْتُ يَوْماً فقلت ما أَكْثَرَ ما تَذْكُرُهَا حَمْرَاءَ الشِّدْقِ قد أَبْدَلَكَ الله عز وجل بها خَيْراً منها قال ما أبدلني الله عز وجل خَيْراً منها قد آمَنَتْ بي إِذْ كَفَرَ بي الناس وصدقتني إِذْ كذبني الناس وواستني بما لها إذا حرمني الناس ورزقني الله عز وجل وَلَدَهَا إِذْ حرمني أَوْلاَدَ النِّسَاءِ

هر گاه رسول خدا يادي از خديجه مي كرد بهترين ستايشها را از وي مي كرد، يك روز ناراحت شدم و گفتم: چقدر از يك زن بي دندان ياد مي كني خدا بهتر از او را به تو داده است؟ فرمود: خداوند بهتر از او نصيبم نفرموده است، وقتي كه همه مردم از من رويگردان بودند او به من ايمان آورد، و تصديقم كرد وقتي كه ديگران مرا تكذيب كردند، مال و ثروتش را در اختيارم گذاشت وقتي كه ديگران محرومم كردند، خداوند از او به من فرزندي داد وقتي كه از ديگر زنان محروم بودم.

الشيباني، أحمد بن حنبل ابوعبدالله (متوفاي۲۴۱هـ)، مسند أحمد بن حنبل، ج ۶ ص ۱۱۷، ناشر: مؤسسة قرطبة – مصر؛

الذهبي، شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان، (متوفاي۷۴۸هـ)، تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام، ج ۱ ص ۲۳۸، تحقيق د. عمر عبد السلام تدمري، ناشر: دار الكتاب العربي – لبنان/ بيروت، الطبعة: الأولي، ۱۴۰۷هـ – ۱۹۸۷م.

هيثمي بعد از نقل اين روايت مي گويد:

رواه أحمد وإسناده حسن.

الهيثمي، ابوالحسن علي بن أبي بكر (متوفاي ۸۰۷ هـ)، مجمع الزوائد ومنبع الفوائد، ج ۹ ص ۲۲۴، ناشر: دار الريان للتراث/ دار الكتاب العربي – القاهرة، بيروت – ۱۴۰۷هـ.

براي تحقيق بيشتر در باره حسادت هاي عائشه به آدرس ذيل مراجعه كنيد:

آيا عائشه، نسبت به همسران ديگر رسول خدا (ص) حسادت داشته است؟

 

 

بنابراين در مقام و منزلت حضرت خديجه سلام الله عليها جاي هيچ ترديدي باقي نمي ماند؛ اما از آن جايي كه اهل سنت دوست دارند عائشه را برترين همسر رسول خدا معرفي نمايند، و لذا سعي در فضيلت تراشي براي او دارند و تنها چيزي كه يافته اند، اين بود كه مدعي شدند عائشه تنها همسر باكره رسول خدا بوده و ديگر همسران رسول خدا از جمله حضرت خديجه قبل از آن حضرت همسر داشته اند؛ در حالي كه اين مطلب با واقعيت هاي تاريخي سازگاري ندارد، زيرا بر اساس نقل، عائشه هم قبل از رسول خدا همسر ديگري داشته است.

آيا عائشه قبل از رسول خدا (ص) ازدواج كرده بود؟

ابن سعد در الطبقات الكبري مي نويسد:

عن عبد الله بن أبي ملكية قال خطب رسول الله صلي الله عليه وسلم عائشة بنت أبي بكر الصديق فقال إني كنت أعطيتها مطعما لابنه جبير فدعني حتي أسلها منهم فاستسلها منهم فطلقها فتزوجها رسول الله صلي الله عليه وسلم.

عبد الله بن أبي مليكه مي گويد: رسول خدا صلي الله عليه _ وآله _ وسلم از عايشه دختر ابوبكر خواستگاري كرد، ابو بكر گفت: من عايشه را به جبير بن مطعم داده ام، اجازه بده تا آن ها را منصرف كنم. ابوبكر آن ها را منصرف كرد و طلاقش را گرفت، سپس رسول خدا با او ازدواج كرد.

الزهري، محمد بن سعد بن منيع ابوعبدالله البصري (متوفاي۲۳۰هـ)، الطبقات الكبري، ج ۸ ص ۵۹، ناشر: دار صادر – بيروت؛

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي۸۵۲هـ)، الإصابة في تمييز الصحابة، ج ۸ ص ۱۷، تحقيق: علي محمد البجاوي، ناشر: دار الجيل – بيروت، الطبعة: الأولي، ۱۴۱۲هـ – ۱۹۹۲م.

بنابراين، عائشه نيز قبل از رسول خدا صلي الله عليه وآله همسر شخص ديگري به نام جبير بن مطعم بوده است.

آيا حضرت خديجه ثيّبه (غير باكره) بود؟

بحث اصلي ما در اين باره است كه آيا حضرت خديجه سلام الله عليها قبل از رسول خدا ازدواج كرده بود يا خير؟.

پاسخ اين سؤال در آثار و كتب بزرگان و انديشمندان شيعي به فراواني وجود دارد كه با احترام به همه بزرگان و رعايت اختصار به بخشي از پاسخ و توضيح اكتفا و اشاره مي كنيم:

برخي گفته اند: رسول خدا همسر باكره اي غير از عائشه نداشته است و در باره خديجه گفته اند: وي قبل از رسول خدا با دو نفر به نامهاي عتيق بن عبد الله مخزومي و ابوهاله تميمي ازدواج كرده بود و فرزنداني از آنان نيز داشته است.

اين سخن به اعتقاد برخي از بزرگان شيعه قابل قبول نيست؛ زيرا بخش زيادي از اين قبيل سخنان را طراحان سياست با هدف زدودن هاله قداست و پاكي از رحم بانوئي كه ظرف وجود كوثر قرآن، فاطمه زهرا است ساخته اند و لذا دقت در اين موضوع و نقد سخنان موجود در منابع تاريخي و حديثي شك و شبهه را از بين مي برد.

ابو القاسم اسماعيل بن محمد اصفهاني از دانشمندان اهل سنت تصريح مي كند كه حضرت خديجه سلام الله عليها، باكره بوده است.

وكانت خديجة امرأة باكرة ذات شرف ومال كثير وتجارة تبعث بها إلي الشام فتكون عيرها كعامة عير قريش.

حضرت خديجه، زني باكره، داراي اعتبار و مال بسياري بود، كاروان تجاري اش را به سوي شام مي فرستاد و كاروان او به اندازه تمام كاروان قريش بود.

الأصبهاني، أبو القاسم اسماعيل بن محمد بن الفضل التيمي (متوفاي۵۳۵هـ)،دلائل النبوة، ج ۱ ص ۱۷۸، تحقيق: محمد محمد الحداد، ناشر: دار طيبة – الرياض، الطبعة: الأولي، ۱۴۰۹هـ.

ابوالقاسم كوفي از علماي شيعه، در اين باره استدلال جالبي كرده است كه توجه خوانندگان عزير را به آن جلب مي كنيم. وي در كتاب الإستغاثه مي نويسد:

أن الإجماع من الخاص والعام من أهل الأنال ونقلة الأخبار علي أنه لم يبق من أشراف قريش ومن ساداتهم وذوي النجدة منهم إلا من خطب خديجة ورام تزويجها فامتنعت علي جميعهم من ذلك فلما تزوجها رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم غضب عليها نساء قريش وهجرنها وقلن لها خطبك أشراف قريش وأمراؤهم فلم تتزوجي أحدا منهم وتزوجت محمدا يتيم أبي طالب فقيرا لا مال له، فكيف يجوز في نظر أهل الفهم أن تكون خديجة يتزوجها أعرابي من تميم وتمتنع من سادات قريش وأشرافها علي ما وصفناه، ألا يعلم ذو التميز والنظر أنه من أبين المحال وأفظع المقال، ولما وجب هذا عند ذوي التحصيل ثبت أن خديجة لم تتزوج غير رسول الله (ص).

مورخان و محدثان شيعه و سني بر اين مطلب اتفاق دارند كه كسي از بزرگان، اشراف، رؤسا و جوانمردان قريش باقي نماند؛ مگر اين كه از حضرت خديجه خواستگاري كرد و ازدواج با ايشان را آرزو مي كرد؛ اما خديجه كبري دست رد بر سينه همه آن ها زد؛ ولي وقتي رسول خدا صلي الله عليه وآله با او ازدواج كرد، تمام زنان قريش از او فاصله گرفته و رفت و آمد با وي را ترك كردند و گفتند: تو پيشنهاد سران قريش را رد كردي و تن به همسري كسي دادي كه فقير است و مال و ثروتي ندارد؟!

با اين حال چگونه اهل فهم مي توانند بپذيرند كه حضرت خديجه با يك اعرابي از قبيله بني تميم ازدواج كرده باشد؛ اما خواستگاري بزرگان قريش را نپذيرفته باشد؟

آيا صاحبان فكر و انديشه نمي دانند كه اين مطلب از آشكارترين محالات و ناپسند ترين گفتارها است، وقتي براي اهل تحقيق اين مطلب ثابت شود، ثابت مي شود كه حضرت خديجه با كسي غير از رسول خدا صلي الله عليه وآله ازدواج نكرده است.

الكوفي، أبو القاسم علي بن أحمد بن موسي ابن الإمام الجواد محمد بن علي (متوفاي۳۵۲هـ)، كتاب الاستغاثة، ج۱، ص۷۰، طبق برنامه مكتبة اهل البيت عليهم السلام.

و نيز مي توان اين سؤال را از اهل تحقيق پرسيد كه اگر خديجه قبل از ازدواج با رسول خدا با يك نفر اعرابي از قبيله تميم ازدواج كرده بود، آيا موردي براي اين سرزنش ها پس از ازدواج با رسول خدا باقي مي ماند؟ و آيا ازدواج زني بيوه و شوهر ديده به اين اندازه براي تمام مردم مكه مهم بود كه بر اساس همين نقل تمام همسران اشراف قريش با وي قطع رابطه كنند؟

اگر خديجه شايسته ملامت و سرزنش بود پس چرا (در صورت صحت) هنگام ازدواج با يك نفر اعرابي كه بر پاشنه پايش ادرار مي كرد و از هيچ امتيازي بر خوردار نبود ملامت و سرزنش نشد؟

از اين رو، ما مطمئن هستيم كه قضيه ازدواج حضرت خديجه قبل از رسول خدا صلي الله عليه وآله از دسيسه هاي كساني است كه هيچ حد و مرزي را در فضيلت براي دشمنان اهل بيت عليهم السلام نمي شناختند و هيچ فضيلتي را براي اهل بيت عليهم السلام باقي نگذاشتند؛ مگر اين كه عين همان را براي ديگران ساختند.

پاسخ به برخي از سؤالات

سؤال اول: اگر حضرت خديجه، همسري قبل از رسول خدا صلي الله عليه وآله نداشته است، زينب، رقيه و ام كلثوم، دختران چه كسي بودند؟ آيا فرزندان رسول خدا صلي الله عليه وآله بودند؟

طبق نقل مورخين، خديجه خواهري بنام هاله داشته است كه با مردي مخزومي ازدواج كرده بود و از وي فرزندي همنام مادرش يعني هاله داشت سپس با مردي تميمي بنام ابوهند ازدواج كرد كه از وي نيز فرزندي بنام هند داشت، اين مرد تميمي همسر ديگري و از وي دو دختر به نامهاي رقيه و زينب داشت، مادر اين دو دختر از دنيا رفت و پس از وي پدر دو دختر از دنيا رفت، هند فرزند هاله به خانواده شوهرش سپرده شد و هاله با اين دو دختر كه از همسر ديگر شوهرش بودند به خانه خديجه آمدند و وي سرپرستي آنان را به عهده گرفت و پس از ازدواج با رسول خدا صلي الله عليه وآله اين دو دختر نزد خديجه و رسول خدا بودند و در دامن اين دو تربيت شدند و عنوان ربيبه رسول خدا را گرفتند و بر اساس رسم عرب ربيبه را مانند دختر تلقي مي كردند و به همين جهت آنان را دختران خديجه و رسول خدا مي دانستند.

براي اطلاع بيشتر به آدرس ذيل مراجعه فرماييد:

آيا ازدواج دو دختر پيامبر (ص) با عثمان صحت دارد ؟

 

 

سؤال دوم: برخي ازدواج نكردن بانويي مانند خديجه را كه از دو ويژگي جمال و ثروت بهره مند بوده وعلاوه بر آن به خانواده اي بزرگ و با امتياز نسبت داشته را امري غير ممكن دانسته اند. وگفته اند: آيا امكان دارد كه پدر يا ولي بانوئي مانند خديجه وي را بدون همسر گذاشته و در تنهائي زندگي كند؟

در پاسخ مي گوئيم:

اولا: پدر خديجه در جنگ فجار كشته شده بود.

ثانيا: ولي و سرپرستي غير از پدر اگر داشته است نمي توانسته است وي را مجبور به همسر گزيني نمايد، و لذا منتظر ماندن بانوئي مثل او تا همسري شايسته و در شان خودش آنهم در آن زمان امري معقول و قابل قبول است.

نتيجه بحث

در نتيجه اثبات فرزند يا فرزنداني براي خديجه از همسري غير از رسول خدا نه تنها امري غير ممكن؛ بلكه با توجه به نقل هاي تاريخي محال است؛ بنا بر اين ازدواج خديجه قبل از رسول گرامي اسلام از موضوعات ساختگي است و يا لااقل بر اساس جهل و ناداني و تفسير غلط از حوادث تاريخي رخ داده است كه هر ناقد آگاهي را به اين نتيجه مي رساند.

 

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)

 

ارسال دیدگاه