۲۵۶۹-شناخت حقیقی دنیا در نهج البلاغه امام علی علیه السلام

حکمت ۷۲- از نهج البلاغه با ترجمه مرحوم دشتی

قال علی علیه صلوات الله

الدهر یخلق الابدان و یجدد آلامال و یقرب المنیه و یباعد الامنیه من ظفر به تعب و من فاته نصب

روزگار بدن ها را پیر و فرسوده می کند-  و آرزو ها را نوع سازی و به روز رسانی می نماید- مرگ را نزدیک می نماید – خواسته های انسان را غیر قابل دسترس می کند- هرکسی بر دنیا داری پیروز شد عافقبت از ان خسته و دلزده شد – و هر کس بدان نرسید و دست نیافت رنجور دلخور گردید.

الف- بحث روانشناختی حکمت:

روح و روان آدمی از هم نشینی با دنیا عاقبت خسته می گردد زیرا صفات دینا از خصوصیات روح مجرد آدمی جدا و با فاصله است.

ب- بحث جامعه شناختی حکمت:

جامعه ایی پیشرو و متمدن است که با تضاد در دنیا درگیر نباشد و با دور آن دوری و با نزدیکی آن رفاقت کند.

ج- بحث اخلاقی حکمت ۷۲ نهج البلاغه:

محبت حقیقی در سینه ایی که به دنیا دوستی تک بعدی رو می آورد حاضر نمی شود و از عطر و طمع آن همیشه محروئم خواهد بود.

۲– دنیا پرستی بدون فحشا و فسق و فجور خون ریزی یعنی غرق در دریای خیال و توهم زدگی

د- تعر یف دنیا به دو صفت: ((تعب و نصب)):

۱_ دلزدگی و افسردگی برخوداران  ۲- رنجوری و دلخوری محرومین

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *